agelikifotinou

This WordPress.com site is the cat’s pajamas


Leave a comment

Χορείες Χώρων του Georges Perec

style rive gauche

main-qimg-81c73e27f85bef96362aa17461b7136a.png

Σύνορα

Οι χώρες χωρίζονται µεταξύ τους µε σύνορα. Το πέρασμα των συνόρων µε συγκινούσε ανέκαθεν: µια ξύλινη µπάρα, που υλοποιεί ένα νοητό όριο (χωρίς, άλλωστε, να είναι ποτέ ακριβώς πάνω στη γραµμή την οποία υποτίθεται ότι αναπαριστά, αλλά καµιά δεκαριά ή εκατοστή μέτρα πιο δω ή πιο κει), αρκεί για ν’ αλλάξει τα πάντα, ακόμα και το τοπίο: ο ίδιος αέρας είναι, η ίδια γη, αλλά ο δρόµος δεν είναι πια ακριβώς ίδιος, ο τρόπος γραφής των πινακίδων της τροχαίας είναι διαφορετικός, τα αρτοπωλεία δε µοιάζουν εντελώς σ’ αυτό που προ ολίγου αποκαλούσαµε αρτοπωλείο, τα ψωµιά δεν έχουν πια το ίδιο σχήμα, δεν είναι πια τα ίδια κουτιά απο τσιγάρα που σέρνονται στο δρόµο…

View original post 378 more words


Leave a comment

PARCO LAMBRO: ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑΣ ΤΗΣ ΓΙΟΡΤΗΣ.

Αέναη κίνηση

Πλησιάζοντας το καλοκαίρι του 1976, το ιστορικό ραντεβού του φεστιβάλ του πάρκο Lambro επανεμφανίζεται για το μιλανέζικο κίνημα. Η ομάδα του «Re Nudo», η οποία έχει την επιμέλεια των εκδόσεων για χρόνια, συντονίζεται με τους αναρχικούς, την Lotta continua και τους αυτόνομους για να αντιμετωπίσει αυτό που αναμένεται να είναι μια μαμούθ συνάντηση δεκάδων χιλιάδων νέων. Πράγματι, κατά τη διάρκεια των τριών ημερών του φεστιβάλ μαζεύονται γύρω στους 100 χιλιάδες νέοι από όλη την Ιταλία. Οι πολιτικές και πολιτισμικές αντιφάσεις μέσα στο κίνημα και στα οργανωμένα του κομμάτια εκρήγνυνται βίαια, αποκαλύπτοντας ξαφνικά τα όρια της ιδεολογίας της γιορτής, του φεστιβάλ. Είναι ένα τραύμα για όλους γιατί βρισκόμαστε μπροστά στην πραγματικότητα που είναι: μοναξιά, βία, υλική δυστυχία πολλαπλασιασμένη για 100 χιλιάδες νέους.

Σχετική εικόνα

Αυτό κοινωνικοποίησε εκείνο που έπρεπε να είναι η αιχμή της γιορτής του νεανικού προλεταριάτου: “Κυλιόμαστε για τέσσερις μέρες στη μέση μιας θάλασσας σκουπιδιών με τον καταπιεστικό ήλιο και τη…

View original post 996 more words


Leave a comment

ΧΡΟΝΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΩΝ 1876-1936 (Μέρος Α΄)

Ώρα Κοινής Ανησυχίας

1876, αρ­χές Οκτωβρίου. Πάτρα. Χω­ρι­κοί καί­νε την α­πο­θή­κη του κρα­τι­κού μο­νο­πω­λί­ου στην Πά­τρα, σε μιά έ­μπρα­κτη α­πά­ντη­ση στην λή­στευ­σή τους α­πό το κρα­τι­κό μο­νο­πώ­λιο.

1879, Μάρ­τιος. Σύ­ρος.Η α­περ­γί­α των βυρ­σο­δε­ψών κα­τα­λή­γει σε βί­αιες συ­γκρού­σεις με την ε­θνο­φρου­ρά. Οι α­περ­γοί κα­τα­στρέ­φουν έ­να βυρ­σο­δε­ψεί­ο, στή­νο­νται ο­δο­φράγ­μα­τα, γί­νο­νται ά­γριες ο­δο­μα­χί­ες ό­που σκο­τώ­νε­ται έ­νας ε­θνο­φύ­λα­κας και τραυ­μα­τί­ζο­νται πολ­λοί. Πολλοί είναι και οι τραυματίες από τους εργάτες. Ε­νερ­γη­τι­κό μέ­ρος και στην α­περ­γί­α και στις συ­γκρού­σεις πή­ρε ο Α­ναρ­χι­κός Ό­μι­λος Σύ­ρου.

1894, Μάϊος. Α­θή­να. Πρώ­τος ε­ορ­τα­σμός της πρω­το­μα­γιάς στη Ελ­λά­δα. Λί­γες μέ­ρες αρ­γό­τε­ρα ο Καλ­λέρ­γης (έ­νας α­πό τους πρω­τερ­γά­τες του σο­σια­λι­σμού στον Ελ­λα­δι­κό χώ­ρο) την ώ­ρα που συ­νε­δρί­α­ζε η βου­λή, άρ­χι­σε να δια­βά­ζει το μή­νυ­μα της πρω­το­μα­γιάς, α­πό το δη­μο­σιο­γρα­φι­κό θε­ω­ρεί­ο,.

View original post 1,622 more words


Leave a comment

Η ΜΕΡΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ.

Αέναη κίνηση

Σχετική εικόναΕπομένως, όχι μόνο η επανάσταση δεν επιλύει την ανάγκη των γυναικών για μιαν ελεύθερη ύπαρξη, αλλά το αποκαλούμενο ιστορικό υποκείμενο, η τάξη, διασχίζεται από αντιφάσεις και από την σύγκρουση μεταξύ των φύλων. Ο ανδρισμός-maschilismo [η υποτιθέμενη ανωτερότητα του άνδρα επί της γυναίκας], και ο πατριαρχικός αυταρχισμός είναι δύο στόχοι που μπορούν να βρεθούν στα έγγραφα του Demau, μιας ομάδας που γεννήθηκε στο Μιλάνο στα τέλη της δεκαετίας του ’60. Τώρα είναι θέμα να γίνουν ένα από τα δύο φύλα, να βγουν από την αιώνια υποτέλεια που αναπαράγεται μέσα στο εργατικό κίνημα και σε αυτό των σπουδαστών. Οι γυναίκες ανακαλύπτουν ότι συμμετέχουν σε σιωπή υποτελείς.

Αποτέλεσμα εικόνας για Demau, femminismo, anni'70

Στις συνελεύσεις δεν παίρνουν το λόγο, δεν γράφουν τα φυλλάδια αλλά ξυπνούν στις έξι το πρωί για να τα διανείμουν μπροστά στα εργοστάσια (στην πρώτη βάρδια) και στα σχολεία. Είναι, εν συντομία, “άγγελοι του πολύγραφου”. Το άλμα από τον “άγγελο της εστίας, της κουζίνας” δεν είναι…

View original post 2,214 more words


Leave a comment

Vladimir Mayakovsky: Μ’ όλη μου τη φωνή

Αξιοσέβαστοι

Απόγονοι συντρόφοι!

Καθώς θα σκάβετε

την απολιθωμένη

σημερινή κοπριά,

των ημερών μας μελετώντας τα σκότη,

μπορεί

και να ρωτήσετε

για με καμμιά φορά.

Και τότες ο σοφός σας

ίσως και να πει,

καλύπτοντας με την πολυμάθειά του

πλήθος ερωτηματικά μεγάλα,

για κάποιον, λέει, που ζούσε κάποτε

του βραστού νερού τραγουδιστή,

που τ’ άβραστο νερό εχτρευότανε τα μάλα.

……

Ένας βοθροκαθαριστής

και νερουλάς μαζί ‘ναι η αφεντιά μου,

που εκλήθηκα

κι επιστρατεύτηκα από την επανάσταση.

Από των αφεντάδων τους ανθώνες έφυγα

και στο μέτωπο τράβηξα.

. . .

Σύντροφοι απόγονοι,

ακούστε με καλά,

εμέ τον αγκιτάτορα

τον αρχιφωνακλά.

Εγώ, βουβαίνοντας

της ποίησης τους κελαριστούς κρουνούς,

τα λυρικά τομίδια

θα δρασκελήσω

κι ως ζωντανός προς ζωντανούς

θα σας μιλήσω.

. . .

Ο στίχος μου

τον όγκο των ετών

θα σκίσει

και θα προβάλει

βαρύς,

τραχύς,

μα κι ορατός ακόμη,

ως έφτασε μέχρι τις μέρες μας

View original post 265 more words


Leave a comment

Κεφάλαιο 9. Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΦΕΜΙΝΙΣΜΟΥ.

Αέναη κίνηση

Αποτέλεσμα εικόνας για rivolta femminile 1970ΤΑ ΦΥΛΑ ΕΙNΑΙ ΔΥΟ. “Η γυναίκα δεν πρέπει να οριστεί σε σχέση με τον άνδρα. Επάνω σε αυτή τη συνείδηση τόσο ο αγώνας μας όσο και η ελευθερία μας είναι θεμελιωμένοι.Ο άνδρας δεν είναι το μοντέλο για να προσαρμόσει τη διαδικασία της αυτοανακάλυψης της η γυναίκα. Η γυναίκα είναι το άλλο σε σχέση με τον άντρα. Ο άντρας είναι το άλλο σε σχέση με τη γυναίκα.” Έτσι ανοίγει το μανιφέστο για της “γυναικείας Εξέγερσης” (1) το οποίο είναι του ιουλίου 1970. Και έτσι συνεχίζει: «Η ισότητα είναι μια ιδεολογική προσπάθεια για να υποδουλώσει την γυναίκα σε υψηλότερα επίπεδα. Το να αναγνωρίσουμε την γυναίκα στον άνδρα σημαίνει την ακύρωση του τελευταίου δρόμου απελευθέρωσης». Η απελευθέρωση για την γυναίκα δεν σημαίνει να αποδέχεται την ίδια ζωή με τον άνδρα διότι αυτή δεν είναι βιώσιμη, είναι ακατάλληλη, αλλά να εκφράσει την δική της αίσθηση, το δικό της νόημα της ύπαρξης.“Η…

View original post 1,508 more words