agelikifotinou

This WordPress.com site is the cat’s pajamas


Leave a comment

Γιατί μισώ τη δουλεία -κι όσ@ς προσπαθούν να με πείσουν ότι αυτό δεν είναι φυσιολογικό

Ναι, Είσαι Μισογύνης

Τελευταία σοκάρομαι από τις αντιδράσεις όσων σοκάρονται κάθε φορά που λέω ότι δε θέλω να δουλεύω. Κάνουν σχεδόν σαν να τους προσβάλλω προσωπικά, σαν να θίγω ένα θέμα ταμπού, σαν και μόνο που ξεστομίζω τέτοιες λέξεις να ρισκάρω την επίκληση κάποιων σκοτεινών δυνάμεων. Όχι, όχι μου λένε καθησυχαστικά, δεν μισείς να δουλεύεις, μισείς τη δουλειά σου. Ίσως αν αλλάξεις επάγγελμα, εταιρία, οργανισμό, τμήμα, κλάδο, χώρα, ήπειρο να βρεις αυτό που σου ταιριάζει. Και τότε θα σου αρέσει να δουλεύεις.

Μα η δουλειά μου είναι μια χαρά, από τις καλύτερες που θα μπορούσα να βρω. Απλά μισώ να δουλεύω, επιμένω. Εκεί είναι συνήθως που με κοιτάνε με καχυποψία και κάνουν την ερώτηση ματ «και τι θα ήθελες δηλαδή, να κάθεσαι όλη μέρα?!». Κοιτάξτε, δε θα σας το κρύψω. ΝΑΙ! θα ήθελα πάρα πολύ να κάθομαι όλη μέρα -αν το «κάθομαι» σημαίνει ότι ξεκουράζομαι, κοιμάμαι τις απαραίτητες ώρες, περνάω χρόνο με τις…

View original post 1,306 more words


Leave a comment

Τέσσερις σημειώσεις πάνω στην αβάσταχτη ελαφρότητα ενός troll

Against the silence

α. Δεν είναι περίεργο που τόσοι πολλοί άνθρωποι στον μεταμοντέρνο κόσμο επιλέγουν να υποδυθούν έναν άλλο εαυτό στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η έλλειψη νοήματος στα περισσότερα που συμβαίνουν σε μια έωλη καθημερινότητα, ωθούν στην οικειοποίηση μιας ξένης ταυτότητας και μιας φυγής από κάθε τι τραυματικό, επικίνδυνο και άρα επαναστατικό. Πολλαπλές επιλογές, φαινομενικά αντίθετες μεταξύ τους, πάντα από τα πριν δοσμένες, με αυστηρή θα λέγαμε πειθαρχία, στέκουν περιμένοντας την ανέμελη και αθώα προσαρμογή μας σε αυτές. Ο μοναχικός τύπος με το αρτιστίκ προφίλ, ο φουλ κοινωνικός με τα άπειρα χαμόγελα, προσωπικές στιγμές σμπαραλιασμένες σε κοινή θέα, τίποτα ιδιωτικό σε έναν ιδιωτεύον κόσμο, τίποτα πιστευτό σε έναν κόσμο που τίποτα πια δεν κρύβεται. Το ψευδονόημα όλων βρίσκεται ακριβώς στην απαγόρευση να είσαι ο εαυτός σου. Το trolling είναι η κυνική αποθέωση του μη αληθινού. Είναι η ίδια η θεαματικοποίηση της κοινωνικότητας.

β. Η ακριβής μετάφραση του όρου trolling, είναι το γνωστό σε…

View original post 523 more words


Leave a comment

Κατερίνα Γώγου: [Η λιτανεία έρχεται από πέρα μακριά…]

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

17

Η λιτανεία έρχεται από πέρα μακριά απ’ τα νησιά. Κάθε σαν σήμερα μεγάλη Παρασκευή Απριλίου / ο χριστός σαλεύει ανάμεσα σε βαριά λιβάνια πρεζάκηδες ξενηστικωμένα παιδιά παστρικές πουτάνες και φαγωμένους επισήμους.
Κάθε χρόνο τέτοια μέρα γριές μοιρολογίστρες αδελφές κρατάν καλάθια με άσπρα και σκούρα άνθια / ραίνουν τ’ αγόρια και το λείψανο με βαμμένα άτσαλα βλέφαρα κάτω από μαύρες δαντελένιες πλερέζες και κάλτσες με ραφή.
Φαρδείς παπάδες σκουντάνε σκληρά τα παιδιά που φοράνε γυαλάκια και κρατάν τα ξαπτέρυγα / αυτά / με τσαλακωμένη αξιοπρέπεια / πατάνε σπρώχνουνε / σκουντάνε μπροστά τη λυπημένη φιλαρμονική / χάνουν όλοι το τέμπο τη μεγάλη Παρασκευή ο χριστός με μακριά νευρένια πόδια σταυρωμένα καρφωτά τουμπαρισμένα μάτια / σπασμένη ραχοκοκαλιά / αίμα πηγμένο γερμένο κεφάλι / όμορφος σαν τρομοκράτης ζωντανός σα σε κρίση / κάποιος κάποτε θα του τραβήξει το ζωνάρι να φανεί το φύλο του όταν άλλοι με κατεβασμένα τα ρολά στα καφενεία θα…

View original post 47 more words


Leave a comment

Vladimir Mayakovsky, Ο δειλός

To Koskino

Προσεκτικά
μαύροι και ξανθοί,
κρύβοντας τη ματιά τους,
κρύβοντας τα γούστα τους,
όλο στο πλάι,
στον ίσκιο,
παράμερα, –
κυκλοφορούν οι δειλοί
στη δοξασμένη
από ήρωες
χώρα.

Κάθε διευθυντής
για το δειλό
είναι κανόνι,
Ακόμα κι εμπρός σε πρόσωπα συγγενικά του
τα ματάκια ο δειλός χαμηλώνει
και τρυπώνει
στο γιακά του.

Κολλάει
στα χαρτάκια το μάτι,
με των ποδιών
σφιγμένους τους διαβήτες:
«Να μπορούσα να καταχωνιαστώ
πίσω από τη διαταγή…
Να μπορούσα να κρυφτώ
πίσω από την εντολή…»
Δεν μπορείς να καταλάβεις,
αν είναι άντρας
ή ψάρι –
λέξη τζάμπα
κανείς δεν μπορεί
να του πάρει.

Που να βάλει
σφραγίδα και υπογραφή!
«Μόνο να μη
μ’ εκλέξουν,
μόνο να μην
έχω την ευθύνη…».
Αυτί ένα μέτρο
-καθόλου πιο λίγο-
στους διευθυντές
ξωπίσω τρέχει,
τη γνώμη
τη δική τους
ν’ ακούσει,
και αύριο
πρώτος να την έχει.
Αν όμως
ο ανώτερος
γνώμη αλλάξει,
εκείνος
θ’ αφομοιώσει
τη γνώμη του ανωτέρου;
-Γνώμη…

View original post 183 more words


Leave a comment

Αλέξης Τραϊανός, Κάθονται μες στα σβησμένα ρούχα τους

To Koskino

Edvard Munch, Sick Mood at Sunset. Despair, 1892

Κάθονται μες στα σβησμένα ρούχα τους
Μ΄ ένα συντρίμμι άνεμο απλοχεριά της νύχτας
Κάθονται και κοιτάζουν
Ακουμπισμένη σε ένα ψηλό παράθυρο
Μαζεύοντας το κακό πυρετό
Π΄ ανθίζει όταν εκείνοι έχουν πια φύγει
Δίχως να επιστρέψουν ποτέ τον εαυτό τους
Να κατοικήσουν πάλι τα χέρια τους
Ίχνη πουλιών χαμένων σ΄ άλλους ουρανούς

*Από τη συλλογή “Μικρές μέρες” (1973)
**Το πήραμε από εδώ: https://www.cocosse-journal.org/2017/01/1973.html?spref=fb&fbclid=IwAR0ydB6lW-JeZ8P2c9qlbHC1dgTKzD6xaWdtQ5Nq0GfY_mA_XJW2-1DD1Tg

View original post


Leave a comment

Γιάννης Στίγκας, Δύο ποιήματα

To Koskino

Ο ΠΕΝΤΟΖΑΛΗΣ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ

Λοιπόν
του χύθηκε το όνειρο στο πάτωμα
να τρίβουν στρατηγοί με τα γαλόνια τους
και να μην φεύγει τ’ άσπρο της υπόσχεσης
να βγάζει κόκκινους αφρούς

αλλά ακόμη και χωρίς αυτούς
χωρίς κανένα υπερσυντέλικο
μιάν έστω πυρασφάλεια
αυτή που δικαιούται η ψυχή

και δώσ’ του βρυχηθμούς ο θάνατος
στο τέλος σπάει τα τύμπανα

αλλά να μην ψαρώνεις – κοίταξε

είναι μονάχα βρυχηθμός
το λεν κι οι δείχτες στο ρολόι σου:

θάρρος και κάτι δευτερόλεπτα

Λέω
οι δείχτες στο ρολόι του

αλλά ακόμη και χωρίς αυτούς

Ο Σαλβαντόρ Αλλιέντε

από μόνος του ποίημα.

*

ΕΝ ΜΕΣΩ ΥΕΤΩΝ ΚΑΙ ΚΟΠΕΤΩΝ

Μνήμη Νίκου Καρούζου

Πολύ πιο πάνω απ’ τα καυσαέρια
βλέπω την τρομερή βολίδα
να παίρνει παραμάζωμα τα σύννεφα
κι όλες τις προσευχές

που μαύρισαν στην άκρη

Ένα μεγάλο δίχτυ ο κόσμος

κάτω
έχουν ανάψει τα στοιχήματα:
πως δεν μπορεί
τα καύσιμα
πως δεν μπορεί
η βαρύτητα
ένας κρατήρας…

View original post 52 more words


Leave a comment

«Χρονικά Αντισημιτισμού #89» Νέο αντισημιτικό εξώφυλλο από τη ακροδεξιά φυλλάδα «Ελεύθερη Ώρα»

Shades online

Γράφει ο Benjamin Conti

Οι θεωρίες συνωμοσίας ανθίζουν σταθερά στην Ελλάδα. Οι αποδέκτες αυτών των θεωριών είναι πάρα πολλοί. Από ένα ευρύ κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας μέχρι ομάδες χριστιανών φονταμενταλιστών. Και ο αντισημιτισμός συνεχίζει να ανθίζει μέσα στη κρίση. Δεν αφορά μόνο την ακροδεξιά, τους κυβερνητικούς κύκλους (ακόμα και αυτούς που εργαλειοποιούν τον αντισημιτισμό για δικά τους συμφέροντα), αλλά και μεγάλο κομμάτι της αριστεράς.

Η Ε.Ω είναι μια από τις εφημερίδες που μας έχει απασχολήσει αρκετές φορές με τα εξώφυλλα της. Αυτή τη φορά μαθαίνουμε ότι οι «Τούρκοι και οι Σιωνιστές» δεν βλάπτονται από τα εμβόλια. Καταγράφουμε και αυτό το περιστατικό στο αρχείο μας «Χρονικά Αντισημιτισμού» όπως κάνει το Shades σταθερά τα τελευταία χρόνια, δίχως περισσότερα σχόλια.

View original post


Leave a comment

Αναρχοσυνδικαλισμός και το Κίνημα της Σεξουαλικής Μεταρρύθμισης στην Δημοκρατία της Βαϊμάρης

polyamorygr

Με αφορμή τη διεθνή προσπάθεια συντηρητικών κύκλων, που εκδηλώθηκε ξανά (αποτυχημένα ευτυχώς) και στη χώρα μας, να αμφισβητήσουν το κατοχυρωμένο δικαίωμα στην άμβλωση δημοσιεύουμε ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο του πολιτικού επιστήμονα D. Nelles για την ιστορία του κινήματος υπέρ των αμβλώσεων στη δημοκρατία της Βαϊμάρης και τους τρόπους που αυτό συνδέονταν με το κίνημα της σεξουαλικής απελευθέρωσης και της πολυσυντροφικότητας αλλά και με το επαναστατικό συνδικαλιστικό κίνημα της εποχής.

DieterNelles*

(Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας)

«Όλες οι εργατικές οργανώσεις ασχολούνται σχεδόν αποκλειστικά με οικονομικά και πολιτικά ζητήματα. Και τα κόμματα και οι ενώσεις αντιμετωπίζουν το ζήτημα του σεξ ως αδιάφορο, ασήμαντο. Κάποτε υπήρξε μια εποχή που θεωρούνταν ασέβεια να μιλάς δημόσια για προβλήματα σχετικά με σεξουαλικές σχέσεις. Και όμως είναι τόσο σημαντικό να αντιμετωπιστεί το σεξουαλικό ζήτημα δίχως ίχνος διστακτικότητας, όπως και το ζήτημα της πείνας. Γιατί η πείνα και ο έρωτας είναι οι δυο πόλοι γύρω από τους οποίους περιστρέφεται…

View original post 2,036 more words


Leave a comment

Νίκος Μπαλής, Δεν Αρκεί Ένα Φιλί Για Να Σβήσει Ένα Χαστούκι

To Koskino

Ξετιναγμένοι απ’ τις ταχύτητες, με σάρκες πλαδαρές σταλάζουσες
Ουρλιάζοντας αλήτες μέσα στα μποστάνια
Στο ρυθμό του ροκ-εν-ρολ THE FOUR FUCKING BASTARDS
Καβατζάρουμε ψιλά για το μεγάλο ταξίδι
Ξερνάμε τον εαυτό μας παρέα
Παντελόνι καμπάνα από γκρίζα φανέλα και μπουφάν από σουέτ
Σκαστοί σε ένα καράβι με GENERAL για το Περού
Φορτοεκφορτωτές παιδιά για τα θελήματα
Σ’ ένα παλιό φωτογραφείο
Κλέβουμε τα ναύλα μας για Αμερική
Και τα πνίγουμε στην πρέζα
Νυχτερινή υπηρεσία σ’ ένα μπαρ της σκοτεινιάς
THE FAT YANKEE
Λαθραία σ’ ένα βαπόρι για τη Μεσόγειο
Ξεμπαρκάρουμε Μασσαλία με τα μαλλιά μας μιζαμπλί
Ντυμένοι πάντα με καρώ να μαθαίνουμε ισπανικά
BAYON και διάθεση για δράση
Γράφουμε νούμερα σ’ ένα καμπαρέ
Σβήνουμε μέσα στους θολούς καπνούς του μυαλού μας.

Θέλουμε να φύγουμε και πονάμε
Θέλουμε να σας μιλήσουμε και κοιμάστε
Θέλουμε να σας φιλήσουμε και φτύνετε λέξεις
σιχαμένοι φιλισταίοι
οι υβριστές μας πεθαίνουν
Το DADA πάνω στη Βόρειο Ήπειρο
Αξιοποιεί…

View original post 290 more words


Leave a comment

Για πότε είναι επιτέλους, ρε Γιανναρά, εκείνο το τέλος του Ελληνισμού;  

Nomadic universality

του Άκη Γαβριηλίδη

Σε πρόσφατο σημείωμά του στην Καθημερινή, γνωστός για την έλλειψη καλλιέργειας και την ανεπάρκειά του θεολόγος που παριστάνει τον καθηγητή φιλοσοφίας γνωμάτευσε μεταξύ άλλων τα εξής:

Εικόνα1

Οι κούφιοι αυτοί βερμπαλισμοί αποδεικνύουν ότι, αν υπάρχει ένα «αυθυπερβατικό άθλημα» στο οποίο επιδίδεται κατά συρροήν και εξ επαγγέλματος ο αρθρογράφος, αυτό είναι η παπαρολογία. Ειδικότερα,

View original post 1,104 more words