agelikifotinou

This WordPress.com site is the cat’s pajamas


Leave a comment

Δουλίτσα να υπάρχει.

Methexis Erratum

china-economy-working-class-production-line

Διαβάζω χιλιάδες σελίδες, εκατομμύρια γραμμές, απεγνωσμένες λέξεις που προσπαθούν να εκφράσουν το ανομολόγητο. Ο παραλογισμός, η διαστρέβλωση, ο πόνος, ο θυμός, η παραίτηση.

Η αδυναμία επικοινωνίας, ίσως το πιο τραγικό όλων. Γραφικοί χαρακτήρες αναλαμβάνουν ρόλο υπερηρώων, βιάζουν τη λογική και την αξιοπρέπεια, ανακυκλώνουν το ένα και μοναδικό επιχείρημα υποταγής. Φόβος.

Αλλά ο φόβος γεννάει μίσος, το ξέρουμε καλά, το ζήσαμε πολλές φορές σαν κοινωνία, σαν άτομα. Μόνο που το μίσος αυτό, το συνηθίσαμε, το αγκαλιάσαμε, το κάναμε σημαία και ιδεολογία, το βαφτίσαμε Ασφάλεια και Σταθερότητα, το χρωματίσαμε με ευχάριστους μύθους, το κρύψαμε πίσω από το συμφέρον. Το συμφέρον το δικό μας, το ιδιωτικό, το απάνθρωπο που θέλει όλους τους ανθρώπους αναλώσιμους μπροστά στα λίγα ψίχουλα πλαστής ευημερίας μας.

Οι άνθρωποι πεινάνε, βασανίζονται, σέρνονται στο βούρκο της απαξίωσης, του αποκλεισμού, της εκμετάλλευσης. Φανατικά πιστοί του δόγματος της εξουσίας που θέλει τον άνθρωπο να είναι μόνο αν δουλεύει, πατάνε σε πτώματα για…

View original post 55 more words

Advertisements


Leave a comment

Οι αδελφές Μιραμπάλ

Αγριμιώ

Τον Δεκέμβριο του 1997 η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ανακήρυξε την 25η Νοεμβρίου ως Διεθνή Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών. Λίγοι όμως γνωρίζουν την ιστορία πίσω από την ιστορική αυτή στιγμή..

Η ημέρα αυτή αφιερώθηκε στην εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών ως ανάμνηση της δολοφονίας των τριών αδελφών Μιραμπάλ, οι οποίες κατάγονταν από την Δομινικανή Δημοκρατία, το 1960. Οι τρεις αδελφές, οι οποίες είχαν αγκαλιάσει τον πολιτικό ακτιβισμό από νεαρή ηλικία, βρήκαν φριχτό θάνατο έπειτα από διαταγές του δικτάτορα Τρουχίλο, ο οποίος είχε “αδυναμία” στην μια εξ’αυτών.

Για 30 χρόνια ο Τρουχίλο διοικούσε την Δομινικανή Δημοκρατία και ήταν 30 από τα πιο αιματηρά χρόνια της χώρας, αλλά και γενικότερα της περιοχής αυτής. Με μπόλικους γάμους κι ακόμη περισσότερα παιδιά, διόρισε μετέπειτα σε καλές θέσεις στην κυβέρνησή του και τους δυο αδελφούς του.

Μετά τα επεισόδια της 14ης Ιουνίου του 1959, όπου Δομινικανοί που ζούσαν στην…

View original post 190 more words


Leave a comment

Σωτήρης Σαράκης: Περίπατος στὴν τεθλασμένη ὁδό

Πλανόδιον - Ιστορίες Μπονζάι

.

Sarakis-PeripatosStinTethlasmeniOdo-Eikona(Foto=EydokiaIoannidou)-06b

.

Σω­τή­ρης Σα­ρά­κης

.

Πε­ρί­πα­τος στὴν τε­θλα­σμέ­νη ὁ­δό

.

05-Sigma-Harald_Hardraades_saga-Initial-G__MuntheΥΜΦΩΝΑ μὲ τὴν ἀ­ριθ­μη­σή της, ἡ ὁ­δὸς Με­σο­λογ­γί­ου τοῦ Δή­μου Βύ­ρω­νος ἀρ­χί­ζει ἀ­π’ τὰ δυ­τι­κὰ ὅ­ρια τοῦ Δή­μου (πλα­τεῖ­α Μαρ­τά­κη, γνω­στὴ ὡς «Δε­λη­ο­λά­νη») καὶ τε­λει­ώ­νει ἀ­μέ­σως με­τὰ τὸ ἄλ­σος τῆς Ἁ­γί­ας Τριά­δας ὅ­που ἀρ­χί­ζει ἡ ὁ­δὸς Γ. Πα­παν­δρέ­ου. Προ­σω­πι­κά, ὡ­στό­σο, ἔ­χω ἐν­τε­λῶς ἀν­τί­θε­τη ἄ­πο­ψη ἐ­π’ αὐ­τοῦ: Ἡ ὁ­δὸς Με­σο­λογ­γί­ου ἀρ­χί­ζει ἐ­λά­χι­στα πρὶν τὴν ἀ­να­το­λι­κὴ αἰχ­μὴ τοῦ ἄλ­σους τῆς Ἁ­γί­ας Τριά­δας καὶ ἐκ­βάλ­λει στὰ δυ­τι­κὰ ὅ­ρια τοῦ Δή­μου, ἐ­πὶ τῆς πλα­τεί­ας Μαρ­τά­κη (γνω­στῆς ὡς «Δε­λη­ο­λά­νη»).

       Δι­ό­τι, ὅ­πως δη­λώ­νει ἡ φυ­σι­ο­γνω­μί­α της (τε­θλα­σμέ­νη ὁ­δός, μὲ ἀρ­κε­τὰ ἔν­το­νη κλή­ση, ἑ­λισ­σό­με­νη στὸ χα­μη­λό­τε­ρο ἐ­δα­φι­κὸ ἐ­πί­πε­δο τῆς πε­ρι­ο­χῆς) ἀλ­λὰ καὶ κα­τὰ τὶς μαρ­τυ­ρί­ες τῶν πα­λαι­ο­τέ­ρων, ἡ ὁ­δὸς Με­σο­λογ­γί­ου, στὴν προ­η­γού­με­νη ζω­ή της, ἦ­ταν ρέ­μα. Καί, ὡς γνω­στόν, τὰ ρέ­μα­τα δὲν ἀρ­χί­ζουν ἀ­π’ τὰ χα­μη­λὰ καὶ ν’ ἀ­νε­βαί­νουν τὸν ἀ­νή­φο­ρο. Ξε­κι­νοῦν ἀ­πὸ κά­ποι­ο λί­γο ἢ πο­λὺ ψη­λό­τε­ρο ση­μεῖ­ο καὶ κα­τη­φο­ρί­ζουν. Ὁ ἴ­διος, βέ­βαι­α, λό­γος ἐ­ξη­γεῖ…

View original post 679 more words


Leave a comment

Με αφορμή το βιβλίο του Γ. Χαμηλάκη “Το έθνος και τα ερείπιά του”

Πολιτική ομάδα για την Αυτονομία

Απόσπασμα από τη βιβλιοκριτική του Α. Φασούλα που περιλαμβάνεται στο τρέχον, 7ο τεύχος του περιοδικού.

Xamilakis_cover

[ … ]

Αρχαίος και Νέος Παρθενώνας: η τυραννία του παρελθόντος

 

Μας πήρανε τα μάρμαρα! Ποιος θα ζητήσει τώρα τα οστά των προγόνων μας;

Μ. Μερκούρη

 

Τον Αύγουστο του 2013 ξέσπασε μια μηντιακή καταιγίδα σχετικά με την δήθεν ανακάλυψη του τάφου του Μεγαλέξανδρου στην Αμφίπολη. Το σύντομο αυτό επεισόδιο, ένα ακόμη στην μακρόχρονη σαπουνόπερα του κυνηγιού του χαμένου τάφου-θησαυρού, ξεφούσκωσε λίγες μέρες μετά, αφού προκάλεσε, βέβαια, σωρεία άρθρων. Η συζήτηση για τον «Μέγα Στρατηλάτη», την ελληνικότητα της Μακεδονίας και το ιστορικό συνεχές του ελληνικού έθνους, είχαν γι’ άλλη μια φορά την τιμητική τους κι όλο το ενδιαφέρον για την αρχαιολογική ανασκαφή ενός μνημειώδους τύμβου, έμελλε να ξοδευτεί, σαν ένα ακόμη κούτσουρο, στην φωτιά της εθνικής μας υπερηφάνειας.

samaras_amfipoli_arx_1 κυνηγός νεκρών

Η είδηση για τον τάφο της Αμφίπολης, που επανήλθε και αυτόν τον Αύγουστο αναζωπυρώνοντας…

View original post 1,650 more words


Leave a comment

Φάλουν Ντάφα. Μια διαλογιστική άσκηση ποτισμένη με αίμα

Anarchy press gr

Origins-GuangzhouPracticeΠως μια διαλογιστική άσκηση μπορεί να γίνει κόκκινο πανί για ένα κράτος; Η ερώτηση μπορεί εύκολα να απαντηθεί εάν φέρουμε στο νου μας το γνωστό βιβλίο «1984» του Όργουελ, όπου μονάχα η σκέψη φτάνει για να θεωρηθεί κάποιος εγκληματίας και εχθρός του κράτους. Έτσι λοιπόν η επιβολή της κυριαρχίας οφείλει να είναι όσο το δυνατόν πιο ολοκληρωτική και πολυεπίπεδη, στραγγαλίζοντας την όποια αμφισβήτηση από την γέννηση της.

Από την αρχαιότητα οι άνθρωποι ασχολούνταν με σωματικές, νοητικές και πνευματικές πρακτικές που σαν σκοπό είχαν την βελτίωση και την εξισορρόπηση του σώματος, του νου και του πνεύματος. Αρκετές χάθηκαν στο πέρασμα του χρόνου και άλλες μπορεί να συγχωνεύτηκαν και να παραλλάχτηκαν σε θρησκείες και δόγματα, χάνοντας έτσι την αρχική τους λειτουργία και σημασία. Οι πιο δημοφιλείς διαλογιστικές πρακτικές σήμερα, όπως η Γιόγκα και το Τάι Τσι, προέρχονται από την παράδοση του ινδικού και του σημερινού κινέζικου χώρου.

View original post 993 more words


Leave a comment

Μάθε, παιδί μου, πράγματα

Τα Κακώς Κείμενα

ρτρτρτΤα βέλη της εκπαίδευσης

Πάλι ακούγονται αυτοί οι περίεργοι θόρυβοι μέσα στης νύχτας τη σιωπή. Κάτι συμβαίνει στο λεβητοστάσιο και δεν σου κρύβω ότι τρέμω από το φόβο μου. Ιδρώνουν τα χέρια μου, μήπως κι έχει προκύψει κάποια βλάβη και συμβεί καμιά επιπλοκή με το πετρέλαιο κι ανατιναχτούμε όλοι εδώ μέσα, δίχως να το πάρουμε χαμπάρι. Είναι κι αυτό το κωλόκρυο που δεν μου αφήνει πολλά περιθώρια, πρέπει να ζεσταινόμαστε αυτά τα παγερά βράδια που λείπουμε από τη θαλπωρή των παιδικών μας δωματίων. Στην αρχή φαινόταν ότι όλα θα ήταν ευκολότερα σε τούτη την κατάληψη. Είδαμε ότι υπάρχουν αρκετά στρώματα στη μεγάλη αίθουσα του γυμναστηρίου, πήραμε κάμποσα θρανία, τα ενώσαμε και τα κάναμε κρεβάτια για να ξαπλώνουμε και να μένουμε και τις νύχτες εδώ, κάνοντας βάρδιες, ως άγρυπνοι φρουροί, μήπως και μπουκάρει κανένας εξωσχολικός και πουν πάλι όλοι τις γνωστές τους μαλακίες, ότι δηλαδή το σχολείο καταστρέφεται και ότι είμαστε…

View original post 1,206 more words


Leave a comment

Όταν σε ρωτάνε, να λες “καλά”

Ο άνθρωπος του μετρό

Πάλι τα ίδια. Και χθες, και σήμερα, και πάντα.

Πάλι θα σε ρωτήσουν “τι κάνεις;”, ξέροντας από πριν την απάντηση: “Καλά”.

Πάντα να λες “καλά” όταν σε ρωτάνε. Τους κάνει να μην ανησυχούν, και να μη ρωτούν περισσότερα. “Καλά”, και κλείνεις τα παντζούρια μην τυχόν και μπει φως μέσα. “Καλά”, και με ένα καλά δουλεμένο χαμόγελο δε θα καταλάβει κανείς τίποτα. “Καλά”, και θα είσαι κι εσύ φυσιολογικός, σαν τους άλλους που λένε “καλά” όταν τους ρωτάνε.

Γιατί αν δεν πεις “καλά”, τότε κινδυνεύεις. Τότε ο άλλος θα συννεφιάσει, θα πάρει αυτό το ύφος συμπόνοιας (άλλοτε επιτηδευμένης, άλλοτε ειλικρινούς) και θα σου κάνει την ακόμα πιο δύσκολη ερώτηση:

“Τι έχεις;”

Κι εκεί, αν κάνεις το λάθος να απαντήσεις κάτι άλλο από “τίποτα”, τότε μπορεί και να μην ξεμπλέξεις ποτέ. Σε όλα τα προβλήματά σου, θα προστεθεί ακόμα ένα: Πώς να σκεπάσεις τη γύμνια σου μπροστά σε κάποιον που θέλει να…

View original post 77 more words