agelikifotinou

This WordPress.com site is the cat’s pajamas


Leave a comment

Ο Ολιβερ Σακς πέθανε σήμερα το πρωί!

Ιορδάνης Π

Ο Ολιβερ Σακς, ο άνθρωπος που εξερεύνησε τα άγνωστα τοπία του εγκεφάλου και μας ταξίδεψε μαζί του  πέθανε σήμερα το πρωί!

Παραθέτω ένα απόσπασμα από κείμενο του Θοδωρή Χονδρόγιαννου (http://popaganda.gr/oliver-saks-o-piitis-tis-epistimis-pou-theli-na-zisi-pathos-tin-poria-tou-pros-thanato/)

και μια υποτιτλισμένη ομιλία του με θέμα τι αποκαλύπτουν οι παραισθήσεις για το μυαλό μας στο https://www.ted.com/talks/oliver_sacks_what_hallucination_reveals_about_our_minds?language=el#t-23545

Μικρή λεπτομέρεια. Η τελευταία του ανάρτηση στην προσωπική του σελίδα στο facebook ήταν ο Ύμνος στη Χαρά του Μπετόβεν.

«Πριν από ένα μήνα, ένιωθα πως ήμουν υγιής, σχεδόν έσφυζα από υγεία. Στα 81 μου κολυμπάω ακόμη ένα μίλι την ημέρα. Όμως η τύχη μου στέρεψε – πριν από λίγες εβδομάδες έμαθα πως έχω πολλαπλές μεταστάσεις στο συκώτι».

Με αυτά τα λόγια αποφάσισε ο καθηγητής νευρολογίας και συγγραφέας Όλιβερ Σακς να ανακοινώσει με κείμενο του στουςNew York Times ότι πάσχει από καρκίνο σε τελικό στάδιο.

Ο Σακς γεννήθηκε το 1933 στο Λονδίνο από μία εβραϊκή οικογένεια. Στα έξι του χρόνια εγκατέλειψε μαζί με…

View original post 710 more words


Leave a comment

Κωστής Μοσκώφ, Στα όρια του Έρωτα και της Ιστορίας (απόσπασμα)

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

[…]

Νοσταλγία για τη μητέρα Θεσσαλονίκη, τον Πλαταμώνα, όπου είναι οι περισσότεροι φίλοι μου;

Αλλά έχω δημιουργήσει κι αλλού πάλι καταστάσεις τέτοιες κι αισθάνομαι δεν αισθάνομαι πολίτης του κόσμου, αισθάνομαι Έλληνας βέβαια και Ρωμιός, και μάλιστα με την ιδιαιτερότητα του Θεσσαλονικιού που είμαι, αλλά αισθάνομαι ότι αυτό που είχα στην Ελλάδα το δημιουργώ μέσα από ανθρώπινες σχέσεις και σε άλλα μέρη και το επεκτείνω. Και αυτό έχει μια ομορφιά! Δηλαδή, φτιάχνεις τη ζωή σου με μεγαλύτερη ποικιλία, με περισσότερες εκφορές. Τα ίδια πράγματα με πιο πολλές γλώσσες, με διαφορετικά ημιτόνια κάθε φορά. Θα έλεγα ότι λίγο-πολύ είμαι πεισματάρης. Ό,τι ήθελα στη ζωή μου το απέκτησα. Εκείνο βέβαια που πάντα θέλω πιο πολύ και είναι πράγμα που ίσως κανένας δεν μπορεί να τ’ αποκτήσει είναι, ακόμα πιο πολλή αγάπη, ακόμα πιο πολύ έρωτα. Και να παίρνω και να δίνω. Αυτό είναι ένα αλισβερίσι, όπως ξέρεις. Δηλαδή, θέλω το Θεό τον ίδιο…

View original post 569 more words


Leave a comment

Ο Κορνήλιος Καστοριάδης στο radio libertaire

Πολιτική ομάδα για την Αυτονομία

Κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Στάσει Εκπίπτοντες μια συνέντευξη του Κορνήλιου Καστοριάδη στο Ελευθεριακό ραδιόφωνο της Γαλλίας τον Μαϊο του 1996. Ο Κ.Κ. φιλοξενείται από την εκπομπή Chronique Hebdo επ’ ευκαιρία της πρόσφατης τότε έκδοσης του βιβλίου του η Ανοδος της Ασημαντότητας. Η κουβέντα με τους δύο αναρχικούς οικοδεσπότες του αναδεικνύει σημεία σύγκλισης αλλά και απόκλισης μεταξύ του Κ.Κ. και της αναρχικής θεωρίας. Παρακάτω αναδημοσιεύουμε δύο χαρακτηριστικά αποσπάσματα:
 kornilios cover for print
[…]
 
-Κ.Κ.: Θα μπορούσαμε ίσως ν’ αφήσουμε κατά μέρος την ιστορία των ιδεών, η οποία δεν είναι και τόσο θεμελιώδης για μας σήμερα. Για μένα, το ουσιώδες ζήτημα είναι το εξής: Ας πάρουμε την ιδέα της δημοκρατίας. Της δημοκρατίας όχι με τη σημερινή έννοια, της αστικής δημοκρατίας, αλλά με την έννοια της αρχαίας αθηναϊκής δημοκρατίας ή με την έννοια της Κομμούνας. Τι σημαίνει λοιπόν δημοκρατία; Σημαίνει πως υπάρχει εξουσία. Δημοκρατία σημαίνει το κράτος του δήμου, η εξουσία του λαού…

View original post 709 more words


Leave a comment

Guy Debord: Σημειώσεις πάνω στο “μεταναστευτικό ζήτημα”

grassrootreuter

Το “μεταναστευτικό ζήτημα” είναι εξολοκλήρου χαλκευμένο, όπως είναι κάθε δημόσιο ζήτημα στην σύγχρονη κοινωνία, και για τους ίδιους λόγους: η ερώτηση εγείρεται από την οικονομία (δηλ. την ψευδο-οικονομική ψευδαίσθηση) και συζητάται από τους θεαματικούς μηχανισμούς.

Η συζήτηση επί του θέματος άλλωστε περιορίζεται σε ηλιθιότητες, του τύπου: θα πρέπει να κρατήσουμε ή να ξεφορτωθούμε τους μετανάστες; (Φυσικά ο πραγματικός μετανάστης δεν είναι ο μόνιμος κάτοικος ξενικής προέλευσης αλλά εκείνος ο οποίος θεωρείται και θεωρεί ο ίδιος τον εαυτό του ως διαφορετικό, και πρόκειται να παραμείνει έτσι. Πολλοί μετανάστες, ή τα παιδιά τους, έχουν Γαλλική υποκοότητα. Πολλοί Πολωνοί ή Ισπανοί μετανάστες κατέληξαν να αφομοιωθούν στην μάζα του Γαλλικού πληθυσμού, η οποία τότε ήταν ακόμη διακριτή).

Όπως τα πυρηνικά απόβλητα και πετρελαιοκηλίδες, οι μετανάστες αποτελούν ένα προϊον του σύγχρονου καταπιλιστικού τρόπου διαχείρισης –με τη διαφορά πως τα “όρια ασφαλείας” στην περίπτωση τους ορίζονται με μεγαλύτερη ταχύτητα και “επιστημονικότητα”. Εξάλλου, όπως τα πυρηνικά…

View original post 1,809 more words