agelikifotinou

This WordPress.com site is the cat’s pajamas


Leave a comment

Γιάννης Βαρβέρης, Να επισκεπτόμαστε τους επιζώντες ποιητές

Ενύπνια Ψιχίων

.

Να επισκεπτόμαστε τους επιζώντες ποιητές
αν μάλιστα τυχαίνει να μένουμε στην ίδια πόλη
να τους βλέπουμε πού και πού
γιατί εκεί που ζούμε ήσυχοι
βέβαιοι πως ζούνε κι αυτοί –ξεχασμένοι έστω–
εκεί έρχεται το μαντάτο τους.


Οι καλοί ποιητές μάς φεύγουνε μια μέρα
όχι γιατί πεθαίνουνε
από έμφραγμα ή από καρκίνο
αλλά γιατί φυτρώνουνε στα βλέφαρά τους
λουλούδια τρομερά.


Ανοίγουνε κιτάπια στην αρχή
πάνε μετά στον οφθαλμίατρο
ρωτάνε κηπουρούς βοτανολόγους
η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά
λόγια φοβισμένα κι αόριστα
οι περαστικοί κι οι γείτονες σταυροκοπιούνται.

.

.

Έτσι σιγά σιγά οι ποιητές μαζεύονται
αποτραβιούνται σπίτι τους
ακούγοντας δίσκους παλιούς
γράφοντας λίγο
όλο και πιο λίγο
πράγματα μέτρια.
Στο μεταξύ μες στην κλεισούρα
τα τρομερά λουλούδια αρχίζουν να ξεραίνονται
και να κρεμάνε
κι οι ποιητές δε βγαίνουν πια
μήτε για τα τσιγάρα τους στο διπλανό περίπτερο.
Μόνο σκεβρώνουνε κοντά στο τζάκι
ζητώντας την απόκριση από τη φωτιά
που πάντα…

View original post 60 more words


Leave a comment

Νίκος Γρηγοριάδης, Το βάθος της ληκύθου

Ενύπνια Ψιχίων

.

Είμαι η λήκυθος που σε περιέχει∙
ανάβλυσες μέσα μου σα μυστική πηγή,
ψηλάφισες ένα ένα όλα μου τα τοιχώματα,
ανέβηκες∙ εκτόπισες την κάθε αφή και μνήμη.

Όπου αγγίζω μέσα μου σε βρίσκω∙
με πότισες
ως τον τελευταίο μου πηλό.


Τώρα πυκνώνεις σε όλο μου το βάθος.

Πίνακας: Felix Vallotton

Από τη συλλογή Το βάθος της ληκύθου, 1963, Ανθολογία Ανέστη Ευαγγέλου, Η δεύτερη μεταπολεμική γενιά, Εκδόσεις Παρατηρητής, 1994

.

.

View original post


Leave a comment

Ίταλο Καλβίνο, Η περιπέτεια ενός αναγνώστη

Ενύπνια Ψιχίων

Δεν ήταν όμως ένας τυπικά πειναλέος, βιαστικός αναγνώστης. Είχε φτάσει πια σ’ εκείνη την ηλικία όπου η δεύτερη ή τρίτη και τέταρτη ανάγνωση ενός βιβλίου προσφέρει μεγαλύτερη ευχαρίστηση απ’ όσο η πρώτη. Κι όμως είχε ακόμα κάμποσες άγνωστες ηπείρους να γνωρίσει. Κάθε καλοκαίρι, πριν ξεκινήσει για τη θάλασσα, ετοίμαζε με ιδιαίτερη φροντίδα τη βαλίτσα του, που τη γέμιζε βιβλία. Ακολουθώντας τον οίστρο και τη λογική της ζωής στην πόλη, ο Αμεντέο διάλεγε κάθε χρόνο μερικά περίφημα βιβλία για να τα ξαναδιαβάσει, και μερικούς συγγραφείς που θ’ αντιμετώπιζε για πρώτη φορά. Κι όλα αυτά τα βιβλία τα ξεκοκάλιζε εκεί, πάνω στο βράχο, σταματώντας συχνά σε κάποια φράση και σηκώνοντας τα μάτια του από τη σελίδα για να σκεφτεί και να τακτοποιήσει τις ιδέες του. Έτσι και τώρα, σηκώνοντας για μια στιγμή το βλέμμα του, είδε ότι στην παραλία με το χαλικάκι, στην άκρη του όρμου, είχε έρθει και είχε ξαπλώσει μια…

View original post 1,103 more words


Leave a comment

Η κατάσταση της εργατικής τάξης στην Μακεδονία

grassrootreuter

carl-mydans-yugoslavian-woman-spooling-nylon-thread-at-textile-factory

Η αναδημοσίευση του κειμένου έγινε από εδώ: ourbabadoesntsayfairytales.wordpress.com

Το παρακάτω κείμενο πρωτοδημοσιεύτηκε στο RAD(link), ένα τριμηνιαίο περιοδικό από το Ζάγκρεμπ από την Maria Bashevska. Παρά τις υπεραισιόδοξες προβλέψεις της συγγραφέα στο τέλος του κειμένου, και την τετριμμένη κατά τη γνώμη μας άποψη ότι για την απουσία του εργατικού κινήματος ευθύνεται κύρια η «κομματική ηγεσία» των «πουλημένων» συνδικάτων, το κείμενο αποτελεί μια σύντομη και περιεκτικότατη  αποτύπωση της κατάστασης της εργατικής τάξης στη δημοκρατία της Μακεδονίας αλλά και σε γενικές γραμμές σε όλη την πρώην Γιουγκοσλαβία. Μετάφραση Errikos Perdikolarios.

(Στμ)Στο τέλος του κειμένου παραθέτουμε και ένα σύντομο βίντεο για την αποδιοργάνωση της εργατικής ταυτότητας λόγω της ουσιαστικής φυγής κεφαλαίων από τις πρώην Γιουγκοσλαβικές δημοκρατίες. Γίνεται εμφανές ότι η καπιταλιστική εργασία δεν είναι μόνο οικονομική κατηγορία, αλλά συνοδεύεται και από μια ηθική της υπερηφάνειας της εργασίας, από ένα συμβολικό κεφάλαιο(το οποίο μετατρέπεται σε χρηματικό και αντιστρόφως) που έχει την έννοια του…

View original post 1,307 more words


Leave a comment

Αυτή η γλώσσα είναι γκρίζα

Στρατής Φάβρος - Strates Fabbros

Τα  επίθετα φενάκη, της κατάδειξης
φρεναπάτη και τελικώς απάτη, σε αρνούμαι Ω !
σύντροφε Κάλβε με το γλωσσικό θεώρημά σου

“Αυτή η γλώσσα έχει την ακρίβεια μέλημα
αυτή η γλώσσα είναι γκρίζα” * απ τη σιχαμάρα
για την ανοησία και την ξεδιαντροπιά

H μουσικός στη μέση της πανσέληνου νύχτας
χορεύει με μικρά άλματα συνοδεύοντας το βιολί της
Είναι καθιερωμένα χαριτωμένη και ζητά να σβήσουν τα φώτα

Στο μπάρ απέναντί της οι εργαζόμενοι διαχειριστές
δεν υπακούν στης μουσικού τις εκκλήσεις, ταμεία
δίχως μηχανές τελούν στο οργασμικό της φοροδιαφυγής χορό

Ο Δήμαρχος της συντηρητικής πολιτείας
επαναλαμβάνει με βεβαιότητα ρητορική
πως μια ιστορική είναι νύχτα στη παραλία

Και πως η μουσική συναισθημάτων περιγράφει σχήματα
όταν σε συνθήκες αισχρές ηθικά στου μπουλουκιού της
συγκατανεύει τις ανάγκες αστικές επιβιωτικές ποταπές

Πως η μουσική μας διδάσκει αισθητικά όταν μόνον
επιφανειακά το συναίσθημα μεταβάλει γοργά
δίχως μια σταθερή αξία μια θέση αρχής στο λαό να κρατά

Η…

View original post 94 more words