agelikifotinou

This WordPress.com site is the cat’s pajamas


Leave a comment

Το σχόλιο του grassrootreuter #35 ” Με αφορμή την επίσκεψη της Αθανασίας Αναγνωστοπούλου στην Γεωπονική σχολή”

grassrootreuter

Το σχόλιο γράφτηκε από αναγνώστη της σελίδας με αφορμή ένα βίντεο με τοποθέτηση μέλους του ΑΝΑΧ ΕΑΑΚ (σχήμα στο Γ.Π.Α) σε εκδήλωση του πανεπιστημίου στη οποία παρευρίσκεται η υφυπουργός παιδείας Αθανασία Αναγνωστοπούλου, η οποία αναγκάστηκε να φύγει. Το βίντεο βρίσκεται εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=lFJwVQyi7O0

Nοικοκυραίος ελληνοαριστερός αντιμνημονιακός ναρίτης. ας κάνουμε μια discourse analysis στην αρρενωπή συνδικαλιστική επιτέλεση του.

α) Στο δομικά αντισημιτικό μυαλό του δε βλέπει ότι ο αποκλεισμός ολοένα και μεγαλύτερου μέρους των εργατών από την εργασία, έχει αποσυνδεθεί πλέον από την αξιοποίηση του κεφαλαίου στον αναδιαρθρωμένο καπιταλισμό κι έτσι μην μπορώντας ούτε στο ελάχιστο να κατανοήσει τη σχέση κεφάλαιο οδηγείται σε μοραλιστικές καταγγελίες της κακιάς κυβέρνησης που αυξάνει την ανεργία και αφήνει το λαό χωρίς δουλειά. Με άλλα λόγια ξανά η κλασική “μελαντσολία” του Γιώργου Αυτιά και του “μακελειού” με “radical αντικαπιταλιστικό επιχειρήματα”.
β) Έπειτα πενθεί που η απεδαφικοποίηση των καπιταλιστικών ροών έχει καταντήσει τους φοιτητές από γεωπόνους σε νταλιβεράδες…

View original post 576 more words


Leave a comment

Shigatse

razzrania

Αυτά τα βουνά στέκονται φαντάσματα
Μη μου πεις πως δεν τα είδες
Κάθε βράδυ μετρούσες τις σκιές τους
Μία-τρεις-εφτά
Και κείνοι οι προσκυνητές που ξέχασαν τον χρόνο
Τόσο πολύ περπάτησαν στα σύννεφα που έγιναν αέρας
Αυτό το τρένο ξεκίνησε από τη θάλασσα για να ανέβει στο βουνό
Κι ακόμα τρέχει
Περνάει λιβάδια και γκρεμούς, βλέπει τον ήλιο βλέπει τη νύχτα
Κι ακόμα να φτάσει
Στους διαδρόμους του κοιμούνται άντρες με φθαρμένα παπλώματα και μπόγους με ρούχα
Είναι μακριά ακόμα το Shigatse;
Πόσα χιλιόμετρα ακόμα, έχω λίγους λωτούς στα χέρια για τη μάνα μου και λίγα ρούχα για την αδερφή μου
Κάποτε μου είπες ότι ένα βράδυ έχασες δέκα λεπτά απ’ τη ζωή σου
Κι όλη τη νύχτα ψάχναμε να βρούμε σε ποια πέτρα έπεσε ο χρόνος

Πρωί με ξύπνησε η μυρωδιά από το αίμα στο κεφάλι μου
Όπως ανέβαινε και χτύπαγε τις φλέβες
Μου έδωσες τσάι με χρυσάνθεμα, κάνουν…

View original post 37 more words


Leave a comment

Ο Αγιος Δημήτριος των Νεκρών Εβραίων

grassrootreuter

Αναδημοσίευση από το http://thess.gr/blog/4547

Τον Μάρτιο του 2013 η διαμερισματική σύμβουλος του Δήμου Θεσσαλονίκης Τίλντα Καράσσο κατά την διάρκεια της ομιλίας της στην πλ.Ελευθερίας είπε κάτι που πιστεύω ερμηνεύει ορθά την σημερινή κατάσταση στις σχέσεις Εβραίων και Χριστιανών στη Θεσσαλονίκη: “…ήρθε η ώρα να αναγνωρίσουμε οτι η πορεία μας στην Κατοχή δεν υπήρξε κοινή”. Ομολογώ οτι δεν έχω συζητήσει μαζί της το τι την οδήγησε σε αυτή την διαπίστωση ή το τι αλλαγές θα οδηγούσε η παραδοχή αυτή της διαπίστωσης. Αυτό που όμως ξέρω είναι οτι το Ολοκαύτωμα της Θεσσαλονίκης δεν ορίζεται απλώς μέσω της απουσίας του αλλά και διαμέσου της απτής παρουσίας του. Και δεν υπάρχει καλύτερο παράδειγμα από την πιο γνωστή εκκλησία της πόλης, τον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου.

St.Dimitrius ruins 1928

Ο Ι.Ν. του Αγίου Δημητρίου είναι ίσως ο πλεον χαρακτηριστικός ναός της πόλης. Χρονολογείται από τον 5ο αιώνα αν και συνεχείς αναστηλώσεις σημαίνουν οτι ο ναός είναι…

View original post 1,788 more words


Leave a comment

Εκπληκτικό βίντεο από την NASA: To αστέρι που σβήνει και χάνεται..

Physics4u's Weblog

Δεν είναι λίγες οι φορές που βλέπουμε ένα αστέρι να πέφτει από τον ουρανό και καθώς διαγράφει την πορεία του στον ουρανό να σβήνει. Στο βίντεο που έδωσε στην δημοσιότητα, όμως, η NASA θα δείτε πως ένα αστέρι διαλύεται όταν πλησιάζει μια διαστημική μαύρη τρύπα.

starA Η βαρύτητα της μαύρης τρύπας «καταπίνει» το αστέρι μέσω ενός φαινομένου που ονομάζεται «παλιρροϊακή διαταραχή». Επί της ουσίας, ορισμένα κομμάτια του αστεριού εκσφενδονίζονται, ενώ άλλα απορροφούνται από την μαύρη τρύπα.

View original post 20 more words


Leave a comment

ομίχλη

Αδέσποτος Σκύλος

Μαμά, η θάλασσα έχει φύκια. Έχει κι αυτή. Όλο μαύρα γύρω γύρω. Στο παραμύθι ήταν που έπεφτε στο νερό σαν το βούρκο βαθύ και πηχτό και οι κοτσίδες απ’τα μαλλιά της μπλέκονταν και δένονταν στα φύκια. Έτσι πνίγηκε και το σώμα της- άψυχο από ώρες και σαν πάλλευκο,άσπρο- το ξέβρασε στην όχθη και το είπαν προμήνυμα κακό. Έβαλαν τον παπά να ευλογήσει τον τόπο που βρέθηκε το άσπρο της το σώμα και κοιτούσαν από μακριά, δεν ζύγωνε κανείς. Και ήταν σαν τόπος μαρτυρίου και εξαγνισμού την ίδια στιγμή.

Από εκεί που μπορούσες να διακρίνεις φαίνονταν τα αίματα. Είχε ανοίξει η μύτη και έσταζε το αίμα στάλες-στάλες σαν να ήταν πολύ. Τόν είχαν φωνάξει όχι για να γυρίσει αλλά για να τόν δουν να τρέχει η μύτη του. Είχε πέσει στην άκρη του δρόμου τώρα, ένας μπόγος από ρούχα και χέρια-πόδια ανάκατα. Όταν τόν είχαν πρωτοδεί στο χωριό ήταν δε θα…

View original post 384 more words


Leave a comment

Θεσσαλονίκη πόλη των φαντασμάτων – Η επιστροφή των Εβραίων

grassrootreuter

Jewish Men in Salonika used as slave labor

Ο πρώτος που έφτασε ήταν ένας Εβραίος της Αθήνας ονόματι Λέων Μπατής, που έφτασε στη Θεσσαλονίκη από το Βορρά στις 15 Μαρτίου 1945. Εκείνο το βράδυ κουρασμένος, ευερέθιστος και φιλύποπτος , αδημονώντας να φτάσει στην Αθήνα για αν δει αν ζούσε ακόμα η οικογένειά του, αφηγήθηκε την ιστορία του γύρω από ένα ούζο σ ένα μεγάλο ακροατήριο, σ ένα καφενείο.

Οι δημοσιογράφοι ήθελαν τα γεγονότα, οι Εβραίοι που είχαν έρθει ήθελαν να μάθουν για τους συγγενείς και τους φίλους τους. «ακούμε για πρώτη φοράν αυτούς τους όρους, αίθουσα ασφυξιογόνων αερίων , διαλογές. Μαρμαρώσαμε . Ούτε καν τολμούμε να ζητήσομεν λεπτομέρειες» , έγραψε ένας από τους ακροατές. «ο Μπατής μιλά ψυχρά χωρίς να νοιάζεται για την συγκινησίν μας… Φαντάζεται ότι όλοι το ξέρανε» .

Την άλλη μέρα η αφηγησή του υπήρχε στις περισσότερες εφημερίδες της πόλης. Ήταν μια ακριβής και σε μεγάλο βαθμό αληθινή περιγραφή της μοίρας της κοινότητας. «Έκαψαν…

View original post 578 more words