agelikifotinou

This WordPress.com site is the cat’s pajamas


Leave a comment

Τα μετέωρα

Physics4u's Weblog

leonidΕτησίως έχουμε την ευκαιρία να παρατηρήσουμε πολλές οικογένειες διαττόντων αστέρων κάθε φορά που η Γη περνάει κοντά από την τροχιά ενός κομήτη. Η σκόνη και τα άλλα υλικά που έχει αφήσει ο κομήτης καθώς περνάει από την τροχιά της Γης, πέφτουν με μεγάλη ταχύτητα στην ατμόσφαιρα της Γης και εξαερώνονται από τη θερμότητα που αναπτύσσεται λόγω τριβής, αφήνοντας έτσι φωτεινά ίχνη. Η Γη κινείται στην τροχιά της με ταχύτητα περίπου 30 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο (108.000 χιλιόμετρα την ώρα) κι έτσι οι κρούσεις γίνονται με μεγάλη σφοδρότητα.

View original post 1,175 more words


Leave a comment

Τα μητρικά δέντρα αναγνωρίζουν συγγενικά δέντρα και τους στέλνουν μηνύματα

Ενα σχετικό βιβλίο: Η μυστική ζωή των φυτών. Εκδόσεις Χατζηνικολή.

dasarxeio.com

epikoinonia_dentron_

Τα δέντρα μπορεί να είναι πολύ περισσότερο διασυνδεδεμένα από ό,τι νομίζαμε μέχρι σήμερα και αναγνωρίζουν τους «συγγενείς» τους, σύμφωνα με την δασολόγο Σουζάν Σιμάρντ του Πανεπιστημίου της Βρετανικής Κολομβίας.

View original post 243 more words


Leave a comment

Φάνης Παπαγεωργίου, Παροπλισμένη ώρα

To Koskino

1Z3B1855

Η ήττα που πιστέψαμε
ότι δεν είναι δική μας

μεγαλύτερη καθώς ήταν
και από τον ίσκιο της
μικρότεροι καθώς ήμασταν
και από το άθροισμά μας

μας βρήκε στο χάρτη

όπως το σύννεφο εκείνο
που ρίχνοντας τα αντίβαρα
στάθηκε από πάνω μας

και άνοιξε στα δύο

*Από το http://www.andro.gr/empneusi/fanis-papageorgiou

View original post


Leave a comment

Τα όνειρα στην κλίνη της γλώσσας

grassrootreuter

Theodor W. Adorno

Πρωτόκολλα ονείρων

εκδόσεις Αλεξάνδρεια, σ. 151, 11,49 ευρώ

Τι συμβαίνει, όταν ένας φιλόσοφος καταγράφει τα όνειρά του; Πού τα εγγράφει; Πώς εγγράφονται αυτά; Τι χάνουν και τι κερδίζουν απ’ αυτή την εγγραφή; Τι μοιράζονται μαζί της; Ποιο αίνιγμα; Ο Adorno από το 1934 έως το 1969 συνήθιζε να καταγράφει τα όνειρά του «μόλις ξυπνούσε». Μια ανεπεξέργαστη, εύθραυστη ύλη, που την υπέβαλε σε ελάχιστες διορθώσεις, «μόνο στις πιο αισθητές, γλωσσικές ατέλειες», μη διακινδυνεύοντας έτσι την αυθεντικότητά της, μια αυθεντικότητα μετέωρη και επιφυλακτική στις διατυπώσεις, σ’ αυτές τις προδοσίες της μέρας. Μια ονειρευόμενη απλοϊκότητα (Benjamin), που είναι αυτή η ίδια η ανάμνηση της νύχτας, η νύχτα όλων των δυνατών αναμνήσεων. Πώς, όμως, κοινοποιείται η νύχτα; Σε ποια γλώσσα; Αν όχι σ’ αυτή τη γλώσσα της νύχτας;

Τα όνειρα ανήκουν στη νύχτα τους, αλλά η νύχτα δεν ανήκει σε κανέναν…

View original post 864 more words