agelikifotinou

This WordPress.com site is the cat’s pajamas


Leave a comment

Μανόλης Αναγνωστάκης, Ο Πόλεμος

Ο Πόλεμος Οι δείχτες κοκαλιάσανε κι αυτοί στην ίδια μέρα. Όλα αργούν πολύ να τελειώσουνε το βράδυ, όσο κι αν τρέχουν γρήγορα οι μέρες και τα χρόνια Έχει όμως κανείς τις διασκεδάσεις του, δεν μπορεί…

Source: Μανόλης Αναγνωστάκης, Ο Πόλεμος


Leave a comment

Δημήτρης Σέκερης, Έρμαιο

Έρμαιο Υπομονή της ράτσας μου βαθύ πηγάδι να πέσω μέσα να γεννηθώ και να βλαστήσω εύρωστο στέρνο του θυμού σου κι όχι πια κύμβαλο όχι των μύθων έρμαιο. 1965 Από τη συλλογή Αγωγή (1972) του Δημήτρη …

Source: Δημήτρης Σέκερης, Έρμαιο


Leave a comment

Γιάννης Υφαντής, Όπου και να βρίσκεστε πάντα

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Λίνος Κόκοτος & Δημήτρης Χριστοδούλου, Μες στον κόσμο
(ερμηνεία: Νίκος Ξυλούρης / δίσκος: Τα αντιπολεμικά (1978))

Όπου και να βρίσκεστε πάντα

Όπου και να βρίσκεστε πάντα
κρυφό ένα όπλο να κρατάτε πάνω σας γιατί
η επανάσταση
(σαν τη δευτέρα παρουσία) δεν ξέρετε
πού θα σας βρει, γιατί
η επανάσταση
(σαν τη δευτέρα παρουσία) γίνεται
κάθε στιγμή.

Από τη συλλογή Ποιήματα Κεντήματα στο Δέρμα του Διαβόλου (1988) του Γιάννη Υφαντή

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Γιάννης Υφαντής

View original post


Leave a comment

William Butler Yeats, “Like a long-legged fly”: μια μετάφραση

Λωτοφάγοι

quote-like-a-long-legged-fly-upon-the-stream-his-mind-moves-upon-silence-william-butler-yeats-279957Πιστός στις ρομαντικές του καταβολές, ο Yeats αφιέρωσε το ποίημα “Long-legged fly” στον αξεδιάλυτο συνδυασμό της ομορφιάς και της μεγαλοφυίας, που γαλουχούνται και ανθούν μέσα στη μήτρα της σιωπής.  Στο ποίημα του Yeats η ομορφιά είναι μεγαλοφυία και η μεγαλοφυία ομορφιά.

Το ποίημα ξεδιπλώνεται σε τρεις στροφές, που αγγίζουν τρεις πτυχές της ανθρώπινης εμπειρίας: τον Πόλεμο (τη στρατιωτική μεγαλοφυία, από την οποία εξαρτάται η τύχη ολόκληρου του ανθρώπινου πολιτισμού), τον Έρωτα (το άκρων άωτον της γυναικείας ομορφιάς, “το πρόσωπο που καθείλκυσε χίλια καράβια”) και την Τέχνη (την καλλιτεχνική ενόραση και την επιβολή του ανθρώπου πάνω στην ύλη). Τις τρεις αυτές στιγμές της μεταρσίωσης προς το απόλυτο, το αθάνατο και το υπερβατικό, κατά τις οποίες η πεπερασμένη ανθρώπινη φύση υπερβαίνει το θνητό της σαρκίο, τις προσωποποιούν τρεις αρχετυπικές μορφές: ο Ιούλιος Καίσαρ, η Ωραία Ελένη και ο Μιχαήλ Άγγελος.

long-legged-fly Δολιχόποδον

Ο αφηγητής στο ποίημα λειτουργεί ως θεατής που παρατηρεί…

View original post 262 more words


Leave a comment

Κοκαλάκι συναισθηματικής συνοχής – Διήγημα

No Sense Words - Λέξεις Φυγόκεντρες

the_larva_and_fly_of_a_house_fly_musca_domestica-_coloured_wellcome_v0022571

Στο φλιτζάνι με το καφέ

στο πρώτο μου τσιγάρο

στο κουτί με τα μπισκότα

μεγάλη τυφλόμυγα στάθηκε εμπρός μου και μου ‘δεσε τα μάτια.

Βουίζω.

mannequin-legs-lying-on-sofa-in-living-room-sami-sarkis

Νόμιζα πως είχα πεθάνει από καιρό. Το ‘χα πάρει πια απόφαση. Σιγά το πράγμα, έλεγα. Αυτό ήταν; Αυτό που υποψιαζόμουν;  Σιγά τα λάχανα. Βιολογικά ανώδυνο. Κανείς δεν το υποπτεύεται.  Αρκεί να σέρνεσαι , είτε στα δυο πόδια πατώντας όρθιος,  είτε μπουσουλώντας, αν σου κόβονται οι δυνάμεις και νιώθεις την ανάγκη να ξαναγυρίσεις σε πρωτόγονη στάση ανθρωποειδούς, να στηρίζεσαι στα τέσσερα. (Στη δεύτερη περίπτωση αμύνεσαι απελπισμένα. Προσπαθείς να περάσεις στην αφάνεια, κινείσαι από κάτω τους,  να μη σε πάρουν χαμπάρι. Το ποδοπάτημα είναι απλά ένα ρίσκο. Κι αυτό το γνωρίζεις.) Αρκεί λοιπόν και να ικανοποιείς τη δίψα, τη πείνα, τη δική σου και των άλλων, σε τρία τακτά γεύματα. Κανείς δε θα πάρει μυρωδιά. Το ρέψιμό τους και το δικό σου μαζί, σε κατάκλιση σε φοδραρισμένο…

View original post 992 more words


Leave a comment

Ανακάλυψαν μυστηριώδεις «εκρηκτικές» πηγές ακτίνων-Χ

Οι Αμερικανοί αστρονόμοι ανακάλυψαν στο σύμπαν μυστηριώδεις πηγές «εκρήξεων» που στέλνουν πρόσκαιρα στο διάστημα τρομερά ισχυρές ακτίνες-Χ. Όταν συμβαίνει η έκρηξη αυτών των ακτίνων-Χ, τα αινιγματι…

Source: Ανακάλυψαν μυστηριώδεις «εκρηκτικές» πηγές ακτίνων-Χ


Leave a comment

Μάρκος Μέσκος, Χώματα (XVIII)

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Χώματα (XVIII)

[Ενότητα Χώματα]

Τω καιρώ εκείνω η χώρα πάλι δυστυχούσε.
Αόρατοι πόλεμοι μα θανατηφόροι εξίσου, αρρώστιες συχνά και το φριχτόν τέλος όχι στην όμορφη θέα του μοναστηριού που οι καλόγεροι κρατούν στη μέση τα κλειδιά των κρανίων∙ μήτε στον λόφο με τα κυπαρίσσια∙ μα στη σκόνη μέσα και στα σκουπίδια και στα υπόγεια αζήτητοι νεκροί — με το στανιό τα μάτια ορθάνοιχτα για τη φωτογραφία και την επικήρυξη. Και άλλη πείνα και ανέχεια ψυχής κάτω απ’ τον ίδιο πάντοτε ουρανό του κόσμου.

Στο διηνεκές τότε διάλεξε την ώρα ο Βασιλιάς και μια μέρα εκατέβη στην αγορά όπου το ψέμα συνωστίζεται και η απάτη και οι σιωπηλές φωνές του κέρδους. Παραμέρισαν οι ρακένδυτοι να περάσει η συνοδεία και να σταθεί στο κέντρον ο Μεγαλειότατος με τις πορφύρες. Εκείνος, ο θεόπνευστος, σήκωσε τα χέρια ψηλά τρις, κάθε φορά γεμίζοντας τις χούφτες του διαμαντικά και γρόσια και χρυσάφια τινάζοντάς…

View original post 141 more words