agelikifotinou

This WordPress.com site is the cat’s pajamas


Leave a comment

Πέτρος Φούρναρης: Συμφιλίωση

Πλανόδιον - Ιστορίες Μπονζάι

 

 

Πέ­τρος Φούρ­να­ρης

 

Συμ­φι­λί­ω­ση

 

ΑΘΕ ΦΟΡΑ ποὺ πί­νω τὸν πρω­ι­νό μου κα­φὲ σ’ αὐ­τὸ τὸ ἀ­πό­με­ρο κα­φε­νεῖ­ο εἶ­μαι μάρ­τυ­ρας μιᾶς πα­νο­μοι­ό­τυ­πης συ­νο­μι­λί­ας δύο γε­ρόν­των πού, ἂν ἑ­ξαι­ρέ­σεις ἐ­μέ­να, φαί­νε­ται νά ‘ναι οἱ μο­να­δι­κοὶ θα­μῶ­νες του. Ὁ ἕ­νας εἶ­ναι ὁ κου­τσὸς ἰ­δι­ο­κτή­της του καὶ σερ­βι­τό­ρος μα­ζὶ κι ὁ ἄλ­λος κά­τι σὰν μό­νι­μος πε­λά­της μὲ τρα­γιά­σκα καὶ γυα­λιά.

         Ὁ δεύ­τε­ρος ἔρ­χε­ται καὶ πιά­νει πάν­τα τὸ πό­στο ἀ­κρι­βῶς ἀ­πέ­ναν­τι ἀπ’ τὸν πα­λιὸ νε­ρό­μυ­λο: ἕ­να χτί­σμα σχε­δὸν βυ­θι­σμέ­νο μέ­σα στὸ νε­ρὸ ποὺ ἀ­κό­μα κι οἱ ντό­πιοι, ἂν τοὺς ρω­τή­σεις, δὲν ξέ­ρουν νὰ σοῦ ποῦν ἀ­πὸ πό­τε στέ­κει ἐ­κεῖ, στὴν ἄ­κρη τῆς θά­λασ­σας.

        Ἔρ­χε­ται, λοι­πόν, ἀ­κουμ­πᾶ τὸ μπα­στού­νι στὴ μιὰ κα­ρέ­κλα, κά­θε­ται στὴν ἄλ­λη, πα­ραγ­γέλ­νει τὸν κα­φέ του φω­να­χτά, για­τὶ δὲ βλέ­πει κα­νέ­ναν, καὶ σὲ λί­γο ὁ ἰ­δι­ο­κτή­της πλη­σιά­ζει μὲ τὸν δί­σκο, ἕ­τοι­μος νὰ τὸν σερ­βί­ρει. Ὅ­μως ὁ γέ­ρος βγά­ζει τὴν τρα­γιά­σκα, τὴν ἀ­φή­νει στὴ μέ­ση του τρα­πε­ζιοῦ κι ἐμ­φα­νί­ζει ἀπ’ τὴν…

View original post 596 more words


Leave a comment

Πέντε Δισεκατομμύρια Χρόνια Μοναξιά

Από τις Εκδόσεις Ροπή κυκλοφορεί το εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο: «Πέντε δισεκατομμύρια χρόνια μοναξιά» του Lee Billings. Ακολουθεί ο πρόλογος στην ελληνική έκδοση από τον καθηγητή Χάρη Βάρβογλη: Ε…

Source: Πέντε Δισεκατομμύρια Χρόνια Μοναξιά


Leave a comment

Καιροί δημιουργικού αντιδιανοουμενισμού

Όπως αξίζει κανείς να αναφερθεί και σε εκείνη την ακόρεστη εμμονή των διανοουμένων κατά της λαϊκότητας, της απλότητας και κατά της ρυπαρής βαλκανίτιδας. Παράλληλα πολλοί από αυτούς έχοντας τον ελιτισμό ως δεύτερη φύση τους, όταν καταλάβουν «κάτι», αναζητούν σχεδόν άμεσα εκείνο το στενό, κλειστό και αυτοερωτικό περιβάλλον που εξυπηρετεί κατά βάση μια ναρκισσιστική ψευδαίσθηση πεφωτισμένης ανωτερότητας και ιδιαιτερότητας. Μια ανωτερότητα η οποία σε έναν υποθετικό, μελλοντικό, ώριμο καιρό θα αποφασίσει να φωτίσει τα πλήθη. Αυτό το «κάτι», στις περισσότερες περιπτώσεις μπορεί να γίνει αποδεκτό, να αναιρεθεί ή να αμφισβητηθεί, αποκλειστικά και μόνον από τους «ανώτερους» και στενά μυημένους στο ίδιο αυτό το «κάτι». Έτσι δημιουργείται ένα ακόμη αγαθό ιδιοκτησία των ολίγων και όχι ένα κοινό αγαθό των πολλών.

Ώρα Κοινής Ανησυχίας

Καιροί δημιουργικού αντιδιανοουμενισμού

1910-the-enigma-of-an-autumn-afternoon

Σε παλαιότερο κείμενο – αναφερόμενος στα αδιέξοδα αντιπροσωπευτικά πολιτικά συστήματα – είχα υποστηρίξει ότι οι πολίτες με την παθητικότητά τους και την έλλειψη αμφισβήτησης επέτρεψαν τη δημιουργία μιας κοινής ψευδαίσθησης. Αυτή η ψευδαίσθηση αφορά στην ύπαρξη, κατά καιρούς, μιας σχεδόν μυθικής φιγούρας πολιτικού προσώπου. Ενός ανθρώπου εξαιρετικά ευφυούς, εξόχως καταρτισμένου, ορθολογικού και αδιαμφισβήτητης ηθικής. Ενός ακέραιου σοφού, με υπεράνθρωπα χαρακτηριστικά. Μια πίστη δηλαδή ότι υπήρξαν, υπάρχουν ή μπορεί να προκύψουν ηγέτες με ιδιότητες πολιτικού υπερόντος. Αυτή η συλλογική ψευδαίσθηση των ανθρώπων μέσα στα χρόνια της κρίσης φαίνεται, και δικαίως, να κλονίζεται. Τον εξαιρετικά ικανό στα όρια του υπεράνθρωπου αντικαθιστά (σταδιακά και ανάλογα με την περίπτωση), ο ανίκανος, ο διεφθαρμένος, ο καιροσκόπος κ.ο.κ.

Όμως τι συμβαίνει με τους διανοούμενους; Ή τουλάχιστον με αυτούς που – ανεξάρτητα από το πώς θα τους ονομάσει κανείς – επηρεάζουν καθοριστικά με τις απόψεις, τις στάσεις τους και το Λόγο τους τμήματα της κοινής γνώμης…

View original post 1,731 more words


Leave a comment

Νίτσε – Ναι, η ζωή αξίζει να τη ζει κανείς! Ναι, είμαι άξιος να ζήσω!

Ώρα Κοινής Ανησυχίας

Νίτσε – Ναι, η ζωή αξίζει να τη ζει κανείς! Ναι, είμαι άξιος να ζήσω!

mansurrealΠάντα βρίσκω όλους τούς ανθρώπους, όπως κι αν τούς κοιτάζω, με καλοσύνη ή κακία, να φροντίζουν για ένα πράγμα: πώς να εξυπηρετήσουν τη συντήρηση του είδους. Και φροντίζουν γι’ αυτό, όχι από αγάπη για το είδος, άλλα γιατί δεν υπάρχει μέσα τους τίποτα παλιότερο, δυνατότερο, ανέλεγκτο και πιο ακατανόητο από αυτό το ένστικτο, γιατί είναι αλήθεια πώς το ένστικτο αυτό είναι στην κυριολεξία ή ουσία του είδους μας, η ουσία του κοπαδιού μας.

Παρ όλο πού τα καταφέρνουμε αρκετά γρήγορα μπορώ να πω με τη συνηθισμένη φυσικά μυωπία μας, να ξεχωρίζουμε από απόσταση πέντε βημάτων τούς όμοιους μας σε χρήσιμους και σε άχρηστους, σε καλούς και σε κακούς ανθρώπους, ωστόσο αν καθίσουμε και τα βάλουμε κάτω και κάνουμε έναν απολογισμό και σκεφτούμε το γενικό σύνολο αυτού του ξεχωρίσματος, καταλήγουμε σέ μια φοβερή δυσπιστία.

Δεν μας ικανοποιεί…

View original post 1,265 more words


Leave a comment

Γιατί ο χρόνος είναι μια ψευδαίσθηση; Φυσικοί αποδεικνύουν ότι όλα συμβαίνουν την ίδια στιγμή

Physics4u's Weblog

Μια ομάδα φυσικών καταλήγουν στην θεωρία πως όλα συμβαίνουν «τώρα» και πως ο χρόνος είναι απλώς ένα ανθρώπινο κατασκεύασμα! Η έννοια του χρόνου είναι απλώς μια ψευδαίσθηση που αποτελείται από ανθρώπινες αναμνήσεις, ό, τι έχει συμβεί και ό,τι πρόκειται να συμβεί, συμβαίνει αυτή την στιγμή! Σε αυτή τη θεωρία κατέληξε μια ομάδα φυσικών οι οποίο στοχεύουν στην επίλυση του μεγαλύτερου μυστηρίου του σύμπαντος.

timer

View original post 453 more words