agelikifotinou

This WordPress.com site is the cat’s pajamas

Ο ‘φυλετικός σκουπιδοτενεκές’, το ανεκπλήρωτο όνειρο του Heinrich Himmler για τα παιδιά των Πολωνών και τα γκέτο για τον ‘εβραϊκό βάκιλο’

Leave a comment

XYZ Contagion

«Ο μη γερμανικός πληθυσμός των ανατολικών εδαφών δε θα πρέπει να λάβει οποιαδήποτε εκπαίδευση ανώτερη της στοιχειώδους. Αντικείμενο αυτής της στοιχειώδους εκπαίδευσης θα πρέπει να είναι μονάχα η διδασκαλία απλής αριθμητικής έως το 500 το πολύ, πώς να γράφουν το όνομά τους, ότι είναι εντολή του Θεού να υπακούν στους Γερμανούς, να είναι ειλικρινείς, να δουλεύουν σκληρά και να φέρονται καλά. Θεωρώ περιττή τη διδασκαλία ανάγνωσης».

Henryk Ross, Η αστυνομία στο γκέτο του Λοτζ συνοδεύει Εβραίους προς εκτοπισμό Police in the Lodz Ghetto, run by Nazi Germany in occupied Poland, escort residents for deportation during World War II, 1942-1944). Henryk Ross, Η αστυνομία στο γκέτο του Λοτζ συνοδεύει Εβραίους προς εκτοπισμό Police in the Lodz Ghetto, run by Nazi Germany in occupied Poland, escort residents for deportation during World War II, 1942-1944).

Με την έναρξη του Β’ΠΠ, στα τέλη του 1939-αρχές 1940, ο Χάινριχ Χίμλερ (Heinrich Himmler), με την ιδιότητα του Κομισάριου του Ράιχ για την Ενδυνάμωση του Γερμανικού Εθνους, είχε στα χέρια του ένα τρομακτικά δύσκολο πρόβλημα: Επρεπε να οργανώσει και να επιβλέψει τρεις μαζικές μετεγκαταστάσεις εκατομμυρίων ανθρώπων ταυτόχρονα:

– Επρεπε να…

View original post 1,650 more words

This gallery contains 13 photos


Leave a comment

Αντρέ Μπρετόν, Πόλεμος

To Koskino

Κοιτάζω το Τέρας που γλείφεται

Για να μπερδευτεί όσο μπορεί με ό,τι είναι γύρω του

Τα μάτια του χρώμα φουρτούνας

Ξάφνου είναι βαλτονέρια που σκεπάζονται με βρώμικα

ρούχα με σκουπίδια.

Βαλτονέρια που πάντα σταματάνε τον άνθρωπο

Βαλτονέρια με μια μικρή πλατεία Όπερας μες την κοιλιά

τους

Ο φωσφορισμός είναι το κλειδί για τα μάτια του Κτήνους

Που γλείφεται

Κι η γλώσσα του

Τοξεμένη ποιος ξέρει από πριν πού

Είναι ένα σταυροδρόμι από καμίνια

Από κάτω ατενίζω τον ουρανίσκο του

Σαν από λάμπες μέσα σε σάκους

Και κάτω απ’ το θόλο σε γαλάζιο βασιλικό χρώμα

Τόξα χρυσαφιά ξεφτισμένα προοπτικά το ‘να μέσα στ’ άλλο

Ενώ τρέχει η πνοή της γενίκευσης στο άπειρο εκείνου του πανάθλιου
γυμνόστηθου παλιάτσου σαν κι αυτούς που βγαίνουν

στις πλατείες καταπίνοντας δαυλιά αναμμένα με πετρέλαιο

κάτω από μια ψιλή βροχή πεντάρες.

Τα σπυριά του Κτήνους λάμπουν εκατόμβες παλικαριών για να

χορτάσει ο Αριθμός

Με τα πλευρά να…

View original post 233 more words


Leave a comment

Ο υποψήφιος (διήγημα του Ρόδη Ρούφου)

Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Είχαμε προχτές την επέτειο των 50 χρόνων από την κήρυξη της δικτατορίας στις 21 Απριλίου 1967, οπότε ταιριάζει στο σημερινό λογοτεχνικό μας ραντεβού να διαβάσουμε ένα αντιδικτατορικό λογοτέχνημα, ένα διήγημα που ανήκει σε μια σημαντική αντιδικτατορική εκδοτική κίνηση.

Εννοώ τον τόμο “18 κείμενα”, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κέδρος το 1970. Ακολούθησαν τα Νέα Κείμενα, τα Νέα Κείμενα 2 και το περιοδικό Συνέχεια -και η φυλάκιση της Νανάς Καλλιανέση, της εκδότριας του Κέδρου. Αλλά για τα θέματα αυτά έχουν γράψει πολλά και πολλοί που τα έζησαν από κοντά, εγώ θα παραθέσω απλώς τα ονόματα των συντελεστών του τόμου: Γιώργος Σεφέρης, Μανόλης Αναγνωστάκης, Νόρα Αναγνωστάκη, Αλέξανδρος Αργυρίου, Θανάσης Βαλτινός, Λίνα Κάσδαγλη, Νίκος Κάσδαγλης, Αλέξανδρος Κοτζιάς, Τάκης Κουφόπουλος, Μένης Κουμανταρέας, Δ.Ν.Μαρωνίτης, Σπύρος Πλασκοβίτης, Ρόδης Ρούφος, Τάκης Σινόπουλος, Καίη Τσιτσέλη, Στρατής Τσίρκας, Θ.Δ.Φραγκόπουλος, Γιώργος Χειμωνάς.

Τα 18 Κείμενα είχαν μεγάλη εκδοτική επιτυχία και γνώρισαν αλλεπάλληλες εκδόσεις τα χρόνια της δικτατορίας. Ο παλιός εκείνος…

View original post 4,612 more words


Leave a comment

Είμαι διαρκώς θυμωμένος δίχως να είμαι

Στρατής Φάβρος - Strates Fabbros

Έχοντας περάσει στην αλέα της συνείδησης
σε εκείνο το χώρο που
σφάλμα μου έλεγα παλιότερα
να με χωρίζει απ’ αυτό
μια πόρτα του μεταφυσικού

δεν πράττω αλλά γεύομαι το ρυθμό των γεγονότων
χαρίστηκε μου η γαλήνη των αρχών
Δεν σπεύδω σαν πριν στα γεγονότα
κατάφερα να νικήσω την αδήριτη
του σώματος μου τη φθορά
μου χαρίστηκε μια γαλήνη με την οποία
υπάρχω σταλάζοντας στις μορφές
που γίνηκαν άυλες θαρρείς

Είμαι διαρκώς θυμωμένος δίχως να είμαι

Elliott Erwitt 2

View original post


Leave a comment

2084

Απολύτως Διαλλακτικός

101

Είναι φανερή πλέον η επίδραση που είχε η δυστοπία του βιβλίου ως πηγή έμπνευσης. Η φωτογραφία τραβήχτηκε από το κτίριο στο οποίο δουλεύω αμέσως μετά την ανάγνωση. Δεν ήξερα ότι εν τέλει βρίσκομαι τόσο κοντά στο Υπουργείο της Αγάπης. Ευχαριστώ το FractalArt που ακόμη μια φορά με τίμησε με τη δημοσίευσή του.

Σ’ ένα άψυχο υπόγειο αποκλεισμένος
Εκεί που λιώνει αργά το σίδερο της σκέψης
Δεσμά νέα πιο γερά ώστε να φτιάξει
Είδα απ’ την ασπρόμαυρη οθόνη τοίχου
Φευγαλέα τη γλυκιά μορφή σου να γλιστρά
Πριν πικρά κηρύξω τέλος αδικαίωτο
Κουράγιο ψέλλισα σαν άγαρμπο αστείο
Μπροστά στα πόδια ανηλεών ενόρκων
Έτοιμων να προστάξουν χωρίς αναβολές
Όλα μια θλιβερή ψευδαίσθηση της ύπαρξης

Όλα; Κι ο θυμός σου για τη φτώχια της δουλείας
Ανθρώπων που τώρα σαν τα κοράκια ζουν
Κατασπαράσσοντας τα ίδια τους τα σπλάχνα
Όλα; Κι η παιδική χαρά στην πλατεία του χωριού
Κάτω απ’ το γηραιό πλατάνι που παίζαμε μικροί
Μελανά…

View original post 171 more words


Leave a comment

Λευτέρης Πούλιος, Τέσσερα ποιήματα και μια παρουσίαση

To Koskino

Η Ἀμφισβήτηση εἶναι εὐάλωτη

Μανιασμένη βροχὴ
πάνω ἀπ’ τὰ θαμμένα δάχτυλά μου.
Εἶδα τὸ ἀνθρώπινο πλάσμα
κάτω ἀπὸ ’να δέντρο
ἔξω ἀπ’ τὴ σπηλιὰ
Μ’ ἄγριες κουρελιασμένες προβιὲς
Καὶ βιβλικὴ γενειάδα –
ἡ Ἀμφισβήτηση εἶναι τσουκνίδα
εἶναι εὐάλωτη –
Κακοσιτισμένο
Νὰ ἀγναντεύει τὸ μαχητικὸ ἀφρὸ
τῆς ἀκροθάλασσας
Καθετὶ εἶναι γεμάτο
καὶ πάνω ἀπ’ ὅλα ἡ ἐλευθερία.
Εἶδα τὸ ἀνθρώπινο πλάσμα
Στὸ ναὸ τῆς φαντασίας μὲ ἰκετήρια κλαδιὰ
Τρέμοντας μὲ σκέψεις φτωχοῦ θεοῦ
Τὸ εἶδα
στὴ στοιχειωμένη πολυκατοικία
Ὁδηγημένο στὴν ἀφθονία μὲ αὐτοκίνητο οὐίσκι ἔντυπο
ἢ στὸ ἄντρο τῆς μιζέριας
Μὲ ὁλόλαμπρη γύμνια χλωμὰ στήθια
Ὀρυχτὰ στολίδια νεκρὸ βρακὶ
Ἡ μεγαλειότητά του περιμένοντας φώτιση
κάτω ἀπὸ ληστρικὰ νύχια
Ἔξαλλο βασανιστήριο
Φτυστὰ στὸν καιρό.
Κακόμοιρο πετσὶ θαμμένο
μέσα σὲ τόση νύχτα
Ἡ Ἀμφισβήτηση εἶναι εὐάλωτη
Μέσα στὸν ἀέρα τοῦ κόσμου.

***

Πάρνηθα

Καὶ πρὶν ἀπὸ τὸ σάλπισμα τοῦ ἀγγέλου, θειάφι
κίτρινο ζωηρὸ καὶ μενεξεδὶ ζωηρὸ
πάνω στὸ βουνὸ μὲ τὴ μορφὴ ποὺ…

View original post 1,110 more words