agelikifotinou

This WordPress.com site is the cat’s pajamas


Leave a comment

Η χαμένη τιμή της Ηριάννας Β.Λ.

Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Στο μυθιστόρημα του Χάινριχ Μπελ “Η χαμένη τιμή της Καταρίνα Μπλουμ”, που η δράση του εκτυλίσσεται στη Δυτική Γερμανία των αρχών της δεκαετίας του 1970, μια απολιτική νοικοκυρά μπλέκει με την αστυνομία και διασύρεται από τον κίτρινο τύπο επειδή έκανε το έγκλημα να συνδεθεί ερωτικά με έναν ληστή τραπεζών, ύποπτο για τρομοκρατία. Ομολογώ πως δεν θυμάμαι αν το έχω διαβάσει, ασφαλώς όμως έχω δει την ταινία που γυρίστηκε το 1975 από τον Φόλκερ Σλέντορφ και τη Μαργκαρέτε φον Τρότα με βάση το μυθιστόρημα.

Βρίσκω πως η υπόθεση του μυθιστορήματος και της ταινίας έχει κάποιες ομοιότητες με μια υπόθεση που διαδραματίζεται αυτές τις μέρες στη χώρα μας, στην πραγματική ζωή, παρόλο που υπάρχουν πολλές και βασικές διαφορές μεταξύ τους -γι’ αυτό και έβαλα αυτόν τον τίτλο στο σημερινό άρθρο, που είναι αφιερωμένο στην υπόθεση της πανεπιστημιακού Ηριάννας Β.Λ. και στη χαμένη ελευθερία της.

Τον Μάρτιο του 2011 δυνάμεις των ΕΚΑΜ μπαίνουν…

View original post 1,303 more words


Leave a comment

Τα τελευταία 40 χρόνια έχει εξαφανιστεί το 50% της θαλάσσιας ζωής

Physics4u's Weblog

Με πιο έντονο ρυθμό από ποτέ απειλούνται και υποβαθμίζονται οι πληθυσμοί αλλά και η υγεία ψαριών, θηλαστικών, πτηνών, ερπετών και μοναδικών θαλάσσιων οικοσυστημάτων, σύμφωνα με την ειδική έκδοση της έκθεσης «Ζωντανός Πλανήτης» για την κατάσταση των θαλασσών.fish-sea

View original post 399 more words


Leave a comment

Ο Ρομά που πυροβόλησε στον αέρα

Shades magazine

Άρθρο άποψης του Λ.

Ποιος είναι ο μεγάλος ένοχος του τραγικού ατυχήματος στο Μενίδι, που προκαλεί μεγάλο πόνο σε κάθε φυσιολογικό άνθρωπο, όσο μακριά κι αν βρίσκεται από τον τόπο ή τις κοινωνικές συντεταγμένες του δράματος; Οι περισσότεροι θα απαντήσουν «ο δολοφόνος» ή ακόμη χειρότερα «οι γύφτοι». Ο μεγάλος όμως ένοχος είναι το Κράτος. Πυροβολούν στον αέρα μόνο οι Ρομά; Ασφαλώς και όχι.Πυροβολούν πολλοί σε πολλά μέρη και ιδίως στην Κρήτη, όπως κάνει, και φωτογραφίζεται με θράσος, ο γιατρός-υπουργός Πολάκης (που ενεργεί και ως κοινωνικό υπόδειγμα), όπως έγινε πρόσφατα στην κηδεία πρώην πρωθυπουργού, και δεν εννοώ το επίσημο άγημα. Πυροβόλησαν μπροστά στα μάτια του αρχηγού της Αντιπολίτευσης και πάρα πολλών κρατικών οργάνων όλων των βαθμίδων της κρατικής Ιεραρχίας. Ρίχνουν «μπαλωθιές» ακόμη και στην κηδεία εκκλησιαστικών ανδρών, όπως αυτή του Χριστόφορου της Μονής Βοντησίου («Χαμός στην Κρήτη με μπαλωθιές σε κηδεία ηγούμενου», 17.1.2017), με μια πολύ περίεργη αντίληψη…

View original post 1,355 more words


Leave a comment

Οι αρχαίοι είχαν την πλάκα τους (Δημ. Σαραντάκος) 4 – Δημώναξ

Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Πριν από ένα μήνα άρχισα να δημοσιεύω αποσπάσματα από το βιβλίο του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, «Οι αρχαίοι είχαν την πλάκα τους» που κυκλοφόρησε το 2009 από τις εκδόσεις Γνώση.

Η σημερινή συνέχεια είναι η τέταρτη, αλλά φυσικά πρόκειται για αυτοτελείς ιστορίες.Η προηγούμενη δημοσίευση βρίσκεται εδώ. Είχαμε δει ιστορίες από τον Ηρόδοτο, σήμερα περνάμε σε ιστορίες από τον Λουκιανό. Η ιστορία που ακολουθεί βασίζεται στο έργο του Λουκιανού “Δημώνακτος βίος”.

Όπως γράφω στην εισαγωγή οι Αρχαίοι ημών δεν ήταν καθόλου σοβαροφανείς, αλλά εύθυμοι και ιλαροί. Τέτοιος ιλαρός φιλόσοφος ήταν ο Δημώναξ, Κύπριος από μεγάλη οικογένεια, που έζησε στην Αθήνα τον 2ον αιώνα της χρονολογίας μας. Ο σκώπτης των πάντων Λουκιανός, μιλά για τον Δημώνακτα με μεγάλο σεβασμό και του αφιερώνει ιδιαίτερο βιβλίο, από το οποίο πήρα όσα θα διαβάσετε παρακάτω.

Ο Δημώναξ ήταν κυνικός φιλόσοφος, μολονότι αποδεχόταν και τις απόψεις άλλων φιλοσοφικών σχολών. Όπως έλεγε «σεβόταν…

View original post 683 more words


Leave a comment

Δημήτρης Σέκερης, Ένα υστερόγραφο για την Άνοιξη

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Ένα υστερόγραφο για την Άνοιξη

Επιστολές υποστολές συμβούλια
και τα μαλλάκια σου άσωτα ερείπια.
Σαστισμένα όπλα στην πλατεία
κι η πολιτεία άλγος χωρίς ολολυγμούς.
Αυτός με τις έξαλλες λέξεις κι ο άλλος
ο παρακατιανός με την αιδημοσύνη
μας μίλησαν για τα κορίτσια, θυγατέρες
όχι της Ιφιγένειας με το μαχαίρι
αλλά της δούλας με τους σακατεμένους γοφούς
που ρήμαξε τα χέρια της
πλένοντας πόδια αυτοκρατόρων.
Όσο για κείνον με το θριαμβικό απόφθεγμα
της πράξης
απόηχος είναι της εξαργυρωμένης μας οργής
γιατί μηχανευτήκαμε ένα ολοφυρόμενο είδωλο
δίπλα στο φιλιατρό του ύπνου.

1967

Από τη συλλογή Αγωγή (1972) του Δημήτρη Σέκερη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Δημήτρης Σέκερης

View original post