agelikifotinou

This WordPress.com site is the cat’s pajamas


Leave a comment

Γιάννης Λειβαδάς, Ποιήματα

To Koskino

*Ανθολόγηση – επίμετρο: Τζώρτζης Πάνος
Από τις συλλογές: La Chope Daguerre + Ποιήματα Κελύφους, Το ξίγκι της μύγας [Τα ποιήματα είναι γραμμένα την περίοδο 1997-2009]


Βράδυ στο Marais

Το ποτήρι μου στη βροχή
και νιώθω υπέροχα κάτω απ’ τα φώτα
των μπαρ αυτόν τον Μάρτιο.
Είμαι νεκρός κι όμως
αναρωτιέμαι αν αύριο θα μπορέσω
να πεθάνω ξανά
σαν άνθρωπος.
Έχω ξεμείνει
μα γελοιοποιώ την εκκαθάριση /
δεν ξέρω τι λένε κάποιοι
μα ο δικός μου θάνατος σαν ήρθε
είχε τα μάτια της μαμής.

***

Αβίαστη επιθυμία

Ο ήλιος∙
μα δεν κάνει για να αγοράσουμε
ούτε μια σπίθα απ’ τη νερώνεια
πυρκαγιά.
Μερικές φορές
σαν σήμερα
ξυπνάω
μπερδεμένος καθ’ ομοίωση
όλων των ανυπόφορων
κατευνασμών.
Μετά από ένα gueule de bois
χταπόδι
του νιπτήρα.

***

Exotique

Εκεί που φτάνουν τα πόδια μου όταν
ξαπλώνω στο κρεβάτι μια μαύρη
παναγία σ’ ένα ξύλινο σκαλιστό κουτί.
Μέσα απ’ τη δίφυλλη πόρτα της
το μόνο…

View original post 616 more words

Advertisements


Leave a comment

Guillaume Apollinaire, Πολέμου θαύματα

To Koskino

Τί ρουκέτες φαντασμαγορικές αύτές
Φεγγοβολούν τη νύχτα φθάνουν στο κατακόρυφο
Κι ύστερα σκύβουν να μάς κοιτάξουν
Είναι γυναίκες καί χορεύουν μ’ ένα άνάβλεμμα
Για μάτια γιά μπράτσα καί καρδιές

“Ηπια την τσαχπινιά καί τό χαμόγελό σου
Έτσι είναι κι ή καθημερινή άποθέωση κάθε
Βερενίκης μου
Ή χτενισιά της έγινε ούρα κομήτη
Αύτές οί διπλοεπίχρυσες χορεύτριες
’Ανήκουνε σ’ δλες τις ράτσες καί σ’ όλους τούς καιρούς
Ξάφνου γεννούν παιδιά κι έχουν χρόνο μόνο
Γιά νά πεθάνουν

Τί ρουκέτες φαντασμαγορικές όλες αύτές
Μά τί καλά αν ήσαν περισσότερες ακόμη
“Αν ήσαν εκατομμύρια τέτοιες μέ σημασία
Πλέρια καί προσιτή σάν γράμματα βιβλίου
Μά κι έτσι εϊναι ήδονή
Σά νά τινάχτηκε ζωή
Μέσ’ άπό πλάσματα ετοιμοθάνατα μά τί
Καλά αν ήσαν περισσότερες ακόμη τις θωρώ
Σάν ομορφιά πού φανερώνεται καί φθίνει

Θαρρώ πώς βρίσκομαι σέ φωταγωγημένο
Πανηγύρι a giorno
Ευτυχία πού προσφέρει ή γη στόν εαυτό της
Πεινά κι ανοίγει χλωμά πλατιά στόματα ‘

View original post 254 more words


Leave a comment

Από την τεχνοφιλία…στην Αποανάπτυξη

Πολιτική ομάδα για την Αυτονομία

Απόσπασμα από το κείμενο του Δ. Μαρκόπουλου «Η νεοτεχνολογία και οι προεκτάσεις της», Πρόταγμα, τ.10, Ιούνιος 2017.

 

Το αφήγημα της τεχνοφιλικής ισότητας

Στο όνομα του πλουραλισμού, της ακατάσχετης πληροφόρησης κι ενός δήθεν εκδημοκρατισμού της επικοινωνίας, η νεοτεχνολογία το μόνο που ξέρει πολύ καλά να κάνει είναι να βομβαρδίζει το άτομο με εντελώς ασήμαντα πράγματα και να τροφοδοτεί τον ναρκισσισμό του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιας ψευδο-εξισωτικής προφητείας αποτελεί το εφεύρημα της τρισδιάστατης εκτύπωσης, όπου μέσω προσωπικών 3D εκτυπωτικών συσκευών θα μπορούμε να «φτιάξουμε» ό,τι θέλουμε και όποτε το θέλουμε. Εδώ ύψιστη αρχή και τελικός σκοπός ανακηρύσσεται η δυνατότητα να μπορούν όλοι να σχεδιάζουν και να παράγουν προϊόντα την ώρα ακριβώς που το επιθυμούν, παρακάμπτοντας την κλασική οδό της αγοράς τους από τις μεγάλες εταιρείες, ασχέτως του αν αυτά τα προϊόντα έχουν πράγματι κάποια χρησιμότητα. Αυτό που μετράει είναι η διαμοιρασμένη αίσθηση της άμεσης εκμετάλλευσης του τεχνολογικού δυναμικού.

Πρόκειται…

View original post 1,068 more words


1 Comment

Εσύ δε μίλαγες έτσι

No Sense Words - Λέξεις Φυγόκεντρες

Στιγμιότυπο από τη θεατρική παράσταση με τίτλο, Εσύ δε μίλαγες έτσι, Μάιος 2015, Τήλος.

Τον Αύγουστο απαγορεύονται οι ρητορείες και οι μακρηγορίες.

Χρειάζεται δόλος για να μπεις στο υποσυνείδητο του νωχελικού αναγνώστη.

Χρειάζεται μαεστρία και κουτοπονηριά.

Να αναμετρηθείς με τα τζιτζίκια που του κρέμονται σκουλαρίκια.

Σύντομες φράσεις, αμέτρητες τελείες, λέξεις κλειδιά και γοργό πόδι δολιοφθορέα.

Τα ίχνη του χάνονται στην ανηφόρα.

Στον χωματόδρομο της άγονης γραμμής. Γεωγραφικά. Διοικητικά και δημοσιονομικά.

Τήλος, 21η μέρα προσωρινής διαμονής.

Το κράτος είναι τυφλός.

Αόμματος που πέταξε τις γάζες από τα μάτια και τις κρατά επιδεικτικά στα χέρια του, μαζί από ασημόχαρτα από καραμέλες.

Στρέφει το κεφάλι, τάχα μου να δει, να επιθεωρήσει, μόνο όταν τον φωνάζουν.

Δεν μου είναι της εμπιστοσύνης.

Λυμένα κορδόνια, συνθετικά φθηνά ρούχα, ένα μόνο δόντι.

Με αυτό σκαλίζει τα πρωτόκολλα εισερχομένων αιτήσεων και παρακλήσεων.

Στα εξερχόμενα, στο τέλος της υπηρεσιακής εργατοώρας, τραβά μία λοξή γραμμή.

Προφασίζεται, όπως αναλφάβητος, πως δεν…

View original post 304 more words


Leave a comment

O ερυθρός υπεργίγαντας Αντάρης

Physics4u's Weblog

Ερευνητές του Πανεπιστημίου Católica del Norte στην Χιλή χρησιμοποίησαν το πολύ ισχυρό επίγειο τηλεσκόπιο VLT (Very Large Telescope) και κατάφεραν να καταγράψουν λεπτομερείς εικόνες της επιφάνειας και της ατμόσφαιρας του Αντάρη. Πρόκειται για τις πιο λεπτομερείς εικόνες που έχουν καταγραφεί μέχρι σήμερα για ένα άστρο εκτός του Ήλιου. Οι εικόνες αυτές αναμένεται να βοηθήσουν τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα τα φαινόμενα που συμβαίνουν στα άστρα που πεθαίνουν.

591px-redgiants-svg_Σύγκριση της διαμέτρου του ερυθρού υπεργίγαντα Αντάρη με εκείνη του δικού μας άστρου Ήλιου. Ο όγκος του είναι 30 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερος από τον όγκο του Ήλιου. Είναι δηλαδή τόσο ογκώδης, ώστε στη θέση του θα κάλυπτε και την τροχιά του πλανήτη Άρη. Ο μαύρος διάστικτος κύκλος είναι η τροχιά του πλανήτη Άρη. Ο Αρκτούρος εικονίζεται επίσης κάτω από τον Ήλιο για σύγκριση.

View original post 622 more words


Leave a comment

Χαμογελάνε τα σκουπίδια;

Methexis Erratum

Σέρνονται αργά οι ώρες, οι μέρες, οι εποχές.

Εναλλαγή κατάθλιψης και προσποιητής διασκέδασης.

Ανεκπλήρωτοι πόθοι, σβησμένα πάθη, νεκρά όνειρα.

Η σκιά της κοινωνικότητας πέφτει όλο και πιο μαύρη στα μάτια μας, στην καρδιά μας, στη ζωή μας.

Μα κυρίως πέφτει, σκοτάδι, στο μυαλό μας.

Νεκροζώντανοι.

Παραπαίουμε από στιγμή σε στιγμή, ξύνοντας την λίγδα από μια αλλότρια κανονικότητα.

Μια κανονικότητα που μας έχει αρπάξει από ο σβέρκο, από τ’ αχαμνά, από την ψυχή μας την ίδια., και μας ξετινάζει σαν πατσαβούρια ξεσκονίσματος.

Κάναμε τη ζωή μας διεκπεραίωση, ρουτίνα φυλακισμένου με λοβοτομή.

Το φαΐ μας άγευστο, τα λόγια μας ανούσια, η μουσική μας άτονη, το σεξ χωρίς πάθος, ο ύπνος κενός.

Δίχως όνειρα.

Ούτε καν εφιάλτες.

Κατασκευάσαμε νέους εχθρούς για να κρύψουμε τους φόβους μας.

Διαστρεβλώσαμε τις έννοιες για να ταιριάξουν με την δειλία μας.

Πουλήσαμε συνειδήσεις για ν’ αγοράσουμε τις αλυσίδες μας.

Νομιμοποιήσαμε το δικαίωμα στην ξεφτίλα, μη μπορώντας να κοιταχτούμε…

View original post 86 more words