agelikifotinou

This WordPress.com site is the cat’s pajamas


Leave a comment

Στου σπισιστή το σπίτι σπάσαν το πισί

Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Ο τίτλος του άρθρου είναι μια ταπεινή πρόταση για έναν νεογλωσσοδέτη, που νομίζω πως με λίγο σουλούπωμα μπορεί να σταθεί επάξια πλάι στους παραδοσιακούς γλωσσοδέτες σαν τον παπά τον παχύ που έφαγε παχιά φακή ή την εκκλησιά τη μολυβδοκοντυλοπελεκητή.

Σε κάποιους θα είναι άγνωστη η δεύτερη λέξη του τίτλου, ο σπισιστής, που δεν ξέρω αν την έχει κανένα λεξικό -περισσότερο ακούγεται η αντίθετή της, ο αντισπισιστής, που είναι ο αντίπαλος του σπισισμού.

Σπισισμός είναι η ελληνική απόδοση του αγγλικού speciesism. Όπως λέει ο Νίκος Λίγγρης σε ένα άρθρο του 2010 στη Λεξιλογία, από το οποίο αντλώ υλικό, πρόκειται για έναν όρο που τον δημιούργησε ή τον εκλαΐκευσε ο Βρετανός ψυχολόγος Ρίτσαρντ Ράιντερ (Ryder) το 1973. Σπισισμός είναι η διάκριση την οποία ασκεί ο άνθρωπος εναντίον όλων των άλλων ζώων, είναι η αντίληψη ότι το ανθρώπινο είδος είναι ιεραρχικά ανώτερο από τα άλλα ζωικά είδη και μπορεί να τα εκμεταλλεύεται…

View original post 827 more words

Advertisements


Leave a comment

Νέα εποχή στα ηλεκτρονικά μέσω μετάλλου σε υγρή μορφή

Physics4u's Weblog

Ερευνητές του RMIT University στην Αυστραλία χρησιμοποίησαν μέταλλο σε υγρή μορφή για να δημιουργήσουν δισδιάστατα υλικά με πάχος λίγων μόλις ατόμων,όμοια των οποίων δεν έχουν εμφανιστεί ξανά στη φύση.

nea-epoxi-sta-ilektronika-meso-metallou-se-ugri-morfiΝέα εποχή στα ηλεκτρονικά μέσω μετάλλου σε υγρή μορφή

View original post 126 more words


Leave a comment

Η Ελλ. Δικαιοσύνη “τσάκισε” τον Διώτη στην Α ν α σ τ ο λ ή (έτσι, για να μάθει!)

Ροΐδη και Λασκαράτου Εμμονές

[κλαυθμός και οδυρμός στους απανταχού μεγαλοφοροφυγάδες]

Μετα την δικαστική απόφαση, ο κ.Διώτης ένιωσε μια δυσαρέσκεια Νάααα!

Σε φυλάκιση δέκα ετών με αναστολή καταδικάστηκε ομόφωνα από το τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων της Αθήνας ο πρώην επικεφαλής του ΣΔΟΕ, Ιωάννης Διώτης, σχετικά με την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ.

Αναλυτικότερα, το δικαστήριο έκρινε ένοχο τον κ. Διώτη, διότι δεν προχώρησε στην αξιοποίηση των στοιχείων από περιλαμβάνονταν στη λίστα των ελλήνων καταθετών στην τράπεζα HSBC, ενώ παράλληλα αναγνώρισε πως οι ενέργειες στις οποίες προέβη, έγιναν προκειμένου τα 2.059 πρόσωπα της λίστας να ωφεληθούν, δηλαδή για να μην ελεγχθούν.

View original post 70 more words


Leave a comment

Η Αλέκα Παπαρήγα, το ΚΚΕ και το κοινωνικό περιθώριο

Ροΐδη και Λασκαράτου Εμμονές

[Ο Περισσός πρέπει να ξεφύγει από το συντηρητισμό του]

1979: Το φιλί στο στόμα των συντρόφων Μπρέζνιεφ και Χόνεκερ

τουΑναγνώστη Λασκαράτου

Με αφορμή το νομοσχέδιο για τους διεμφυλικούς, ξεδιπλώθηκαν από την κρατική Εκκλησία των κρυφοομοφυλόφιλων δεσποτάδων («37 παθητικοί ομοφυλόφιλοι μητροπολίτες»-«Ελεύθερος Λόγος», 28.8.1966, Γ.Καρανικόλα «Ανορθόδοξοι Έρωτες Ορθοδόξων κληρικών», 1987), αλλά και στη Βουλή πολλές υποκρισίες. Ακρότατη, αυτή της ναζιστικής σατανιστικής εγκληματικής συμμορίας, που επικαλέστηκε «του Χριστού την πίστη την αγία», χωρίς να διαμαρτυρηθεί ούτε ένας Επίσκοπος. Από εκεί και πέρα είχαμε την αποκρουστική γελοιότητα του παλιού κλόουν που σφετερίζεται τον τίτλο του Κέντρου, την κουτοπόνηρη ασημαντότητα της κας Φώφης, την τραγωδία της ΝΔ, που είναι ένα βαθιά διχασμένο κόμμα φιλελεύθερων και συντηρητικών Δεξιών δέσμιων σκληρών αντιλήψεων της λαϊκής Δεξιάς και τη δοκιμασία του ΚΚΕ, στην οποία θέλησα να επικεντρώσω, στο φιλικό και φιλόξενο shades magazine («Μια απάντηση στην ομιλία της Αλέκας Παπαρήγα σχετικά με την ταυτότητα φύλου»), το οποίο…

View original post 3,080 more words


Leave a comment

Γιώργος Ιωάννου, Η μεγαλοκόρη

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Η μεγαλοκόρη

Όταν πέθανε η μεγαλοκόρη, την έβγαλαν σέρνοντας απ’ το κοτέτσι, έβαλαν τρεις σανίδες πάνω σε δυο σιδερένια στριπόδια και την ξάπλωσαν σεμνά κάτω απ’ τη βερικοκιά της ξένης πια αυλής. Στα ξεθωριασμένα μαύρα φορέματά της ξεχώριζα χώματα και λάσπες απ’ το σούρσιμο, καθώς κοίταζα την αυλή τους απ’ το καφασωτό παραθυράκι της θειας μου. Μ’ εμπόδιζε, είναι αλήθεια, κάπως και η ασύστολα ανθισμένη βερικοκιά. Αλλά ήταν άνοιξη και μάλιστα του 1942.

Την άφησαν εκεί και ξανακλείστηκαν στο κοτέτσι. Σίγουρο όμως πως θα την κοίταζαν διαρκώς μέσα απ’ το διχτυωτό. Ο γιος της αδελφής της δε φαίνονταν πουθενά. Θα ζητιάνευε κάπου ή θα είχε τρέξει στα χωριά για να τους προφτάσει. Πάντως, από τότε που οι αγοραστές τούς είχαν πετάξει απ’ το δίπατο σπίτι τους, και ύστερα από πολλά παρακάλια τούς είχαν επιτρέψει να κατοικήσουν προσωρινά στο κοτέτσι, το παιδί είχε σχεδόν εξαφανιστεί. Δεν εννοούσε να μπει εκεί μέσα…

View original post 344 more words