agelikifotinou

This WordPress.com site is the cat’s pajamas


Leave a comment

Ο κήπος.

για τη φωτογραφία, την κριτική, τα μικρά και τα μεγάλα

IMG_4688

Le jardin 

Des milliers et des milliers d’années 
Ne sauraient suffire 
Pour dire 
La petite seconde d’éternité 
Où tu m’as embrassé 
Où je t’ai embrassèe 
Un matin dans la lumière de l’hiver 
Au parc Montsouris à Paris 
A Paris 
Sur la terre 
La terre qui est un astre. 

(Extrait de “Paroles”, Jacques Prévert)

Paroles 1945

Χιλιάδες και χιλιάδες χρόνια

δεν θα ήταν αρκετά

για να μιλήσω

για το μικρό δευτερόλεπτο της αιωνιότητας

που με φίλησες

που σε φίλησα

ένα πρωινό μες το χειμωνιάτικο φως

στο πάρκο  Montsouris στο Παρίσι

Στο Παρίσι

Στη γη

στη γη που είναι ένα άστρο.

View original post


Leave a comment

Απορίες.

για τη φωτογραφία, την κριτική, τα μικρά και τα μεγάλα

IMG_4629

Τι νιώθει η έρημος

όταν μακρινός άνεμος

αποθέτει πάνω της ένα σπόρο;

Ξεδιψάει ποτέ το γεμάτο ποτήρι;

Ο δρόμος που τελειώνει σ’ αδιέξοδο

ονειρεύεται άραγε τις μακρινές αποστάσεις;

Τρέμουν ποτέ τα γόνατα του πανίσχυρου Χάρου;

Οι μεγάλες ψυχές γνωρίζουν άραγε

ότι υπάρχει μόνο ένα μέγεθος θανάτου;

Τα ψηλά βουνά νιώθουνε τάχα

ότι ο κόκκος άμμου είν’ αδερφός τους;

Η μετάνοια θυμάται αλήθεια

ότι κάποτε λεγόταν τόλμη;

Το χέρι που δίνει και το χέρι που παίρνει

ξέρει ότι είναι δυο γλάροι που ζυγιάζονται

πάνω από το κενό της έλλειψης;

Πως νοιώθει τάχα η νύχτα

μ’ όλα τούτα τ’ άστρα στο κορμί τη;

ωραία ή σημαδεμένη;

Το φεγγάρι όταν το λεν σελήνη διχάζεται;

Τι κρύβει το κρεβάτι κάτω απ το προσκέφαλό του

περίστροφο ή όνειρα;

Τα πούπουλα του μαξιλαριού

ονειρεύονται ακόμα τα ύψη;

Πως πεθαίνει ο μόνος άνθρωπος

πως τρίζει η ψυχή του ερημίτη

όταν  την αγγίζει ο θάνατος

τι κρότο κάνει…

View original post 28 more words


Leave a comment

note #47 Για την ουτοπία

«Ο ωκεανός της δυνατότητας είναι πολύ μεγαλύτερος από τη συνήθη μας ξηρά της πραγματικότητας, που θα μπορούσε κανείς να την αποκαλέσει μέριμνα βιοτική… Υπάρχει ένα πολύ σαφές συμφέρον που έχει εμποδίσει τον κόσμο να μετασχηματισθεί σ’αυτό που είναι δυνατόν, και έχει ελάχιστα αντιμετωπισθεί και, καθώς ειπώθηκε, έχει πενιχρή παρουσία στη φιλοσοφική περιοχή, για να μην αναφέρουμε τις προσβολές που έχει δεχτεί, οι οποίες είναι αντίστοιχες με τις προσβολές που έχει δεχτεί η ουτοπία»

Ernst Bloch

View original post


Leave a comment

Η Κίνα όπως την είδα (αφήγημα του Dryhammer)

Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Πριν από ένα χρόνο, τέτοια εποχή, είχαμε δημοσιεύσει στο ιστολόγιο τις αναμνήσεις του φίλου μας του Dryhammer από το Μούρμανσκ, που το είχε επισκεφτεί ναυτικός το 1994. Πρόσφατα, συζητήσαμε στο ιστολογιο για την Κίνα, κι αυτή η συζήτηση θύμισε στον Dryhammer το ταξιδι που είχε κάνει στην Κίνα αμέσως μετά το Μούρμανσκ, και του έδωσε το ερέθισμα να καταγράψει τις αναμνήσεις του -κι έτσι γεννήθηκε το σημερινό μας αφήγημα, που με πολλή χαρά το παρουσιάζω.

Ο Dryhammer ξέρει να αφηγείται, κάνει ευστοχες παρατηρησεις, αλλά και φροντίζει να εξηγήσει, στο τέλος του αφηγήματος, τις δύσκολες ναυτικές λέξεις. Καθώς μου έστειλε και τις συνοδευτικές εικόνες, ο δικός μου ρόλος στο σημερινό άρθρο είναι διακοσμητικός -καθολου δεν με πειράζει αυτό, αφού βρίσκομαι κι εγώ σε ένα μικρό ταξίδι, πολύ πιο κοντά όμως. Έβαλα δυο ετυμολογιες και θυμίζω πως τα γκρένια είναι οι γερανοί (cranes) που φορτώνουν τα καράβια.

Η ΚΙΝΑ ΟΠΩΣ…

View original post 10,715 more words


Leave a comment

Ο δεσπότης Σπάρτης ως ποιμήν των θαυμαστών του Σταυρωτή Μεγαλέξανδρου

Ώρα Κοινής Ανησυχίας

Ορθόδοξος παπάς σε άσκηση στη Ρωσία

άρθρο άποψης του Λ.

Ξεκίνησα με την κωμικοτραγική διάσταση του τίτλου, που παραπέμπει στον ανταγωνισμό των εν Χριστώ αδελφών Ορθοδόξων εθνικιστών Ρωμιών και Σλάβων Μακεδόνων μητροπολιτών («Protest in Skopje for defending Macedonia’s constitutional name»-27.2.2018), οι οποίοι υποδαυλίζουν το παρανοϊκό μίσος μεταξύ των δυο χωρών και διεκδικούν τη ντροπιαστική κληρονομιά του Μεγαλέξανδρου, του παγανιστή Κατακτητή που ισοπέδωσε τη Θήβα (την πόλη που υπήρξε η εφαλτήρια μητροπολιτική έδρα του Μακεδονομάχου Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου Β΄) και επιδιδόταν σε Σταυρώσεις των αντιπάλων του. Θύματά του με αυτήν τη μέθοδο που έπρεπε να θεωρείται αυτή και ο χρήστης της, αποτρόπαιη και δαιμονική από κάθε άνθρωπο που δηλώνει Χριστιανός, έπεσαν μεταξύ άλλων, ο Ιστορικός Καλλισθένης ο Ολύνθιος, αγαπημένος ανιψιός του δασκάλου του Αλέξανδρου, του Αριστοτέλη, επειδή, αρνήθηκε να τον προσκυνήσει ως θεό, δυο χιλιάδες αθώοι νέοι επιζήσαντες της πολιορκίας της ασιατικής Τύρου, επειδή υπερασπίστηκαν γενναία την πόλη τους…

View original post 621 more words


Leave a comment

Είδαμε μια μαύρη τρύπα να καταστρέφει ένα αστέρι για πρώτη φορά

Physics4u's Weblog

Αντιμέτωποι με ένα εκπληκτικό θέαμα βρέθηκαν οι αστρονόμοι, που είδαν για πρώτη φορά με τηλεσκόπια όπως το ραδιοτηλεσκόπιo Very Long Baseline Array (VLBA) και το υπέρυθρο διαστημικό τηλεσκόπιο Spitzer, την τεράστια έκρηξη που δημιουργήθηκε όταν μία μαύρη τρύπα «ξέσκισε» ένα αστέρι.

black_hole Η κοσμική σύγκρουση έγινε σε δύο γαλαξίες 150 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά

View original post 390 more words


Leave a comment

Πραξικόπημα της πλάκας, αλλά όχι για γέλια

Αυθόρμητες μεταβολές

Το χθεσινό κάλεσμα της ΧΑ σε πραξικόπημα εξελίχθηκε -όσον αφορά στο πρακτικό αποτέλεσμά του- σε φάρσα. Μερικές δεκάδες ακροδεξιών και παραθρησκευτικών έξω από τη Βουλή σε ένα σόου-ανθολογία του «τρισχιλιετούς ελληνοχριστιανικού πολιτισμού», σε αγωνιστική ετοιμότητα για την κατάληψη της εξουσίας, ενώ μέσα στη Βουλή ο αρχηγός της ΧΑ διέγραφε τον εισηγητή του πραξικοπήματος την ίδια στιγμή που εκείνος ανακαλούσε και δήλωνε ότι είπε και μια κουβέντα παραπάνω, λόγω παυλομελάδικου οίστρου προφανώς.

Όσο κι αν όλα αυτά έχουν σαφώς μια γελοία πλευρά, όσο κι αν η ακροδεξιά δεν θα μπορέσει ποτέ να απαλλαγεί από τα γονίδια-Τεχέρο της, όσο κι αν κάθε πρόκλησή της ακολουθείται από κλαψουρίσματα, μετάνοιες, δηλώσεις σε στυλ «εγώ πήγαινα τη γιαγιά να ανάψει ένα κεράκι στην αγιαμαρίνα και ούτε που κατάλαβα πώς βρέθηκα ξαφνικά να ξυλοφορτώνω τον τάδε», δεν μπορώ να καταλάβω την υπερ-cool στάση των αριστερών μας απέναντι σε όλα αυτά. Αν κανείς δεν έχει πάρει…

View original post 586 more words


Leave a comment

Φυσιολογικό γήρας: μια υπέροχη ξεχασμένη τέχνη

Ώρα Κοινής Ανησυχίας

Ενέσεις κολλαγόνου και υαλουρονικού, μπότοξ, νήματα προσώπου και σώματος, χημικά πίλινγκς, εξαχνώσεις στην επιδερμίδα, και δεκάδες άλλες μέθοδοι και υλικά συνθέτουν, εδώ και με μερικές δεκαετίες -μαζί με τις βαρύτερες επεμβάσεις πλαστικής/αισθητικής χειρουργικής- αυτό που μπορούμε να ονομάσουμε ναρκισσιστική παράνοια της αντιγήρανσης. Από την δεκαετία του 70’ και έπειτα, σταδιακά γίνεται εντελώς παράλογο να δεχτεί κανείς (κυρίως οι γυναίκες) έναν κατεξοχήν φυσικό νόμο, δηλαδή το φυσιολογικό πέρασμα του χρόνου και την γήρανση του ανθρώπινου σώματος. Αυτή η άρνηση γίνεται μια ακόμη σύγχρονη συνήθεια/μόδα και έρχεται να προστεθεί στο όργιο καταναλωτισμού, ατομικισμού και ναρκισσισμού που χαρακτηρίζει τον δυτικό πολιτισμό της εποχής μας. Τα φουσκώματα, οι μορφοποιήσεις, οι ανορθώσεις, τα τραβήγματα και οι συσφίξεις υποβαθμίζουν το αυτονόητο μιας απλής ενυδατικής κρέμας και γίνονται οι πολυπόθητες επιθυμίες που στηρίζουν μια ακμάζουσα βιομηχανία υλικών και υπηρεσιών. Στις ΗΠΑ, στη Μεγάλη Βρετανία, στον Καναδά, στη Γαλλία, στην Ελβετία και σε πολλές άλλες χώρες…

View original post 2,164 more words


Leave a comment

Η Πόλη της Νύχτας

Ώρα Κοινής Ανησυχίας

Η Πόλη της Νύχτας

Η Πόλη της Νύχτας δεν πληρώνει φόρους, καθότι εκεί δεν παρέχεται καμιά κοινωφελής υπηρεσία. Οι λάμπες του νέον είναι σβηστές κι οι θόλοι μαυρισμένοι απ’ την κάπνα, δεκαετίες ολόκληρες ανάβουν φωτιές εκεί μέσα, για να μαγειρέψουν. Στη μαυρίλα που επικρατεί στο καταμεσήμερο μέσα στην Πόλη της Νύχτας ποιος θα κάτσει να προσέξει μερικές ντουζίνες από τρελαμένα πιτσιρίκια, που έχουν χαθεί μέσα στα σιδερένια δοκάρια της οροφής;

William Gibson, Ο μνημονικός Τζόνυ

poli_1Δεν χρειάζεται να διαθέτει κανείς ειδικά επιτελεία –αν και οι εκθέσεις των Ηνωμένων Εθνών έρχονται να το επιβεβαιώσουν–, για να αντιληφθεί ότι οδεύουμε ως ανθρωπότητα προς την ολοένα και μεγαλύτερη αστικοποίηση. Οι αριθμοί μιλούν: ενώ το 1950 το 30% ζούσε σε αστικά κέντρα, σήμερα ζει το 54% του παγκόσμιου πληθυσμού, με προοπτική να ανέβει στα 66% το 2050. Το 81% της Βορείου Αμερικής ζει ήδη στα μεγάλα άστεα, χωρίς να ξεχνάμε το Τόκυο με τους 38 εκατομμύρια…

View original post 782 more words


Leave a comment

Μου μιλώ, αλλά δεν με ακούω

Ovi Greece

Μου μιλώ, αλλά δεν με ακούω

Μιλώ με μένα.
Δεν υπάρχει χειρότερος ακροατής από μένα για μένα.
Δεν με ακούω.
Ο,τι και να μου πω, πάει στο βρόντο.
Εξακολουθώ να μου μιλώ.
Έχω υπομονή και προσπαθώ να με πείσω.
Γιατί να με πείσω και για τί;
Ούτε που ξέρω, ούτε που θα το μάθω ποτέ.
Μόνο μιλώ.
Σε μένα.
Παρόλο που δεν με ακούω, εξακολουθώ να μου μιλώ.
Θέλω να κρατώ επαφή με μένα.
Αύριο, μπορεί να μιλήσω και σε σένα.
Ίσως.
Δυσκολεύομαι να σου μιλήσω, επειδή δεν ξέρω αν θα με ακούσεις.
Για τούτο επιμένω να μιλώ σε μένα.
Επειδή, ακόμα κι αν δεν με ακούω, με γνωρίζω αρκετά ώστε να μου μιλώ.
Επειδή, μπορεί κάποτε να με ακούσω.
Το ελπίζω.
Επειδή με ξέρω αρκετά.
Ίσως.
Κι αν δεν με γνωρίζω αρκετά;
Αν κάνω λάθος;
Δεν πειράζει, θα εξακολουθώ να μου μιλώ.
Ακόμα κι αν είναι απολύτως σίγουρο πως…

View original post 18 more words