agelikifotinou

This WordPress.com site is the cat’s pajamas

Κατάρτια

Leave a comment

milenaphotopoetry

Θα δανειστώ,

ως το πρωί αν χρειαστεί,

τα βράγχια της νύχτας.

Βαριές ανάσες θ’ αργοσέρνω,

σε ντόκους πολυσύχναστους,

ως την προβλήτα εκείνη,

που μ’ αλαφρώνει να κρεμνώ,

τα κρίματα,

γυμνά,

πόδια ξυπόλητα.

Να σπάει της ψυχής μου ο υμένας,

ν’ αποστραγγίζει η παρθενιά,

κι ένα κοπάδι κέφαλοι,

περαστικοί,

να μαλαγρώνουν,

γύρω από τ’ άλλοθι.

Κατάρτια,

της μέρας κρίματα,

χρέη μικρά,

πάθη μικρά,

μικροί της αυταπάτης καλικάντζαροι,

τις διασταλμένες απ το σκοτάδι κόρες μου να ξεγελούν,

άδεια απόπλου,

από την μέρα μου να παίρνουν,

στα μύχια Βατερλό μου ,

δεσμούς εξ αίματος ν’ απομυζούν.

Κατάρτια, κρίματα.

Ραβδιά πυρακτωμένα,

σ’έναν στρατό ταγμένα,

για το μεγάλο μάτι του Πολύφημου Ουρανού.

Γονάτισα κι απόψε.

Πού να φορτώσω τον κανόνα,

του 12 των ρολογιών.

Στης μέρας μου τα ορφανά,

στα τεθλασμένα είδωλά τους ,

συσσίτιο μοιράζω,

ενός Λυπάμαι..

ενός Πώς παρασύρθηκα..

Πώς σκίρτησα σε μια δαγκωματιά ελπίδας…

εγώ…

ο πειρατής μονόφθαλμος…

View original post

Author: ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΦΩΤΕΙΝΟΥ

Ότι και να πω θα είναι ψέμα....

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s