agelikifotinou

This WordPress.com site is the cat’s pajamas

Θεόδωρος Μπασιάκος, Δύο ποιήματα

Leave a comment

To Koskino

Τζίμ, μπάμ, μπουμ, έμείς οι γερο-τζαζίστες

Στον Αλέξανδρο Αραμπατζή

Στην αγορά,

στο φόρο

όντας κατεβαίνω

τό καλό μου φορώ

όνομα – τό “Θεόδωρος”

(ε! μή μάς λένε και λέτσους…)

Στο πέτο

—άλα! – λελουδικό:

το πιό ώραίο τραγούδι άγάπης στον κόσμο.

(κι) όλοι ν’ αναρωτιώνται, άπό ποιόνε γειά

μπαξέ τό ’κλεψα;

***

Βροχή μετεωριτών (12/8/2007)

Κορίτσια πέφτουν

στην ουράνια απόψε γέφυρα ομορφιάς

ώ! οι μικρές μου στάρλετ

οι περσίδες που τις λέγανε οί παλιοί

ώσάν άγγελοι μ’ αποκαλυπτικά μπικίνι

από λάθος φωτιά φλεγομενες

ονειρεύονται καριέρες

καί πρίγκηπες

οί καημένες! έρχονται απ’ τά μαύρα σκότη

απόψε ζοΰν τό παραμύθι τους

Στό φινάλε, τί άπομένει:

λευκή σάρκα ημερολογίου σ’ ένα ποίημα φαναρτζιδικο.

Σταθμός

Σαββατόβραδο στα Λεχαινά

Ψένει ό Μητσάρας πέτρες να φάμε

Καβαλίνα γιομίσαμε τις πίπες μας καί φουμάρουμε

Τά τρένα φέρνουνε άκόμα στά Λεχαινά ποιητές

Σάμπως ανάποδα, προς τά πίσω γυρνάει τ’ ώρολοϊ

τού Σταθμού

Μερακλήδικα ωχ, πώς γλυκοκελαϊδεΐ τ’ όργανάκι…

View original post 28 more words

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s