agelikifotinou

This WordPress.com site is the cat’s pajamas


Leave a comment

Ο Ρομά που πυροβόλησε στον αέρα

Shades magazine

Άρθρο άποψης του Λ.

Ποιος είναι ο μεγάλος ένοχος του τραγικού ατυχήματος στο Μενίδι, που προκαλεί μεγάλο πόνο σε κάθε φυσιολογικό άνθρωπο, όσο μακριά κι αν βρίσκεται από τον τόπο ή τις κοινωνικές συντεταγμένες του δράματος; Οι περισσότεροι θα απαντήσουν «ο δολοφόνος» ή ακόμη χειρότερα «οι γύφτοι». Ο μεγάλος όμως ένοχος είναι το Κράτος. Πυροβολούν στον αέρα μόνο οι Ρομά; Ασφαλώς και όχι.Πυροβολούν πολλοί σε πολλά μέρη και ιδίως στην Κρήτη, όπως κάνει, και φωτογραφίζεται με θράσος, ο γιατρός-υπουργός Πολάκης (που ενεργεί και ως κοινωνικό υπόδειγμα), όπως έγινε πρόσφατα στην κηδεία πρώην πρωθυπουργού, και δεν εννοώ το επίσημο άγημα. Πυροβόλησαν μπροστά στα μάτια του αρχηγού της Αντιπολίτευσης και πάρα πολλών κρατικών οργάνων όλων των βαθμίδων της κρατικής Ιεραρχίας. Ρίχνουν «μπαλωθιές» ακόμη και στην κηδεία εκκλησιαστικών ανδρών, όπως αυτή του Χριστόφορου της Μονής Βοντησίου («Χαμός στην Κρήτη με μπαλωθιές σε κηδεία ηγούμενου», 17.1.2017), με μια πολύ περίεργη αντίληψη…

View original post 1,355 more words


Leave a comment

Οι αρχαίοι είχαν την πλάκα τους (Δημ. Σαραντάκος) 4 – Δημώναξ

Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Πριν από ένα μήνα άρχισα να δημοσιεύω αποσπάσματα από το βιβλίο του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, «Οι αρχαίοι είχαν την πλάκα τους» που κυκλοφόρησε το 2009 από τις εκδόσεις Γνώση.

Η σημερινή συνέχεια είναι η τέταρτη, αλλά φυσικά πρόκειται για αυτοτελείς ιστορίες.Η προηγούμενη δημοσίευση βρίσκεται εδώ. Είχαμε δει ιστορίες από τον Ηρόδοτο, σήμερα περνάμε σε ιστορίες από τον Λουκιανό. Η ιστορία που ακολουθεί βασίζεται στο έργο του Λουκιανού “Δημώνακτος βίος”.

Όπως γράφω στην εισαγωγή οι Αρχαίοι ημών δεν ήταν καθόλου σοβαροφανείς, αλλά εύθυμοι και ιλαροί. Τέτοιος ιλαρός φιλόσοφος ήταν ο Δημώναξ, Κύπριος από μεγάλη οικογένεια, που έζησε στην Αθήνα τον 2ον αιώνα της χρονολογίας μας. Ο σκώπτης των πάντων Λουκιανός, μιλά για τον Δημώνακτα με μεγάλο σεβασμό και του αφιερώνει ιδιαίτερο βιβλίο, από το οποίο πήρα όσα θα διαβάσετε παρακάτω.

Ο Δημώναξ ήταν κυνικός φιλόσοφος, μολονότι αποδεχόταν και τις απόψεις άλλων φιλοσοφικών σχολών. Όπως έλεγε «σεβόταν…

View original post 683 more words


Leave a comment

Δημήτρης Σέκερης, Ένα υστερόγραφο για την Άνοιξη

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Ένα υστερόγραφο για την Άνοιξη

Επιστολές υποστολές συμβούλια
και τα μαλλάκια σου άσωτα ερείπια.
Σαστισμένα όπλα στην πλατεία
κι η πολιτεία άλγος χωρίς ολολυγμούς.
Αυτός με τις έξαλλες λέξεις κι ο άλλος
ο παρακατιανός με την αιδημοσύνη
μας μίλησαν για τα κορίτσια, θυγατέρες
όχι της Ιφιγένειας με το μαχαίρι
αλλά της δούλας με τους σακατεμένους γοφούς
που ρήμαξε τα χέρια της
πλένοντας πόδια αυτοκρατόρων.
Όσο για κείνον με το θριαμβικό απόφθεγμα
της πράξης
απόηχος είναι της εξαργυρωμένης μας οργής
γιατί μηχανευτήκαμε ένα ολοφυρόμενο είδωλο
δίπλα στο φιλιατρό του ύπνου.

1967

Από τη συλλογή Αγωγή (1972) του Δημήτρη Σέκερη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Δημήτρης Σέκερης

View original post


Leave a comment

Δημήτρης Σέκερης, Η γοητεία της αίρεσης

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Η γοητεία της αίρεσης

Θαρθούν ομίχλες να σε βρουν μονάχο σου
μέσα στον κάμπο της Μακεδονίας.
Αστέρι χάλκινο στη λάσπη του μυαλού σου
η άσπρη μνήμη του λαιμού της
κι από τις συναναστροφές
μόνο ένα θραύσμα στις κλειδώσεις.
Θαρθούν ομίχλες να σε συναντήσουν
εξαντλημένο από την παραχάραξη
να ομνύεις στη γοητεία της αίρεσης.

Τρόμος οι ώρες που ακροβατεί το ισοζύγιασμα της μέρας
σε μάτια κοριτσιών, στα δάχτυλα υπαλλήλων
στης Πασιφάης τα λαγόνια.
Τρόμος μην έρθουν και σε βρουν και σε λεηλατήσουν
μ’ ένα άγγιγμα
και μ’ ένα παρακαλετό
με κάποιο σόφισμα που θέλεις να ξεχάσεις.

Κ’ έτσι, όλο έπαρση
αναρωτιέσαι αν μοναχός σου δύνασαι
να επαληθεύεις τη ζωή σου.

1969

Από τη συλλογή Αγωγή (1972) του Δημήτρη Σέκερη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Δημήτρης Σέκερης

View original post


Leave a comment

Τα σοφά βιβλία

Στρατής Φάβρος - Strates Fabbros

Τα σοφά βιβλία η παλαιά διαθήκη
που τόσο πολύ λατρέψαμε κι αντιγράψαμε
που το μήνυμα μύχιο της ιδιοκτησίας περνούν
το δίκαιο κληρονομικό της τάξης που επαναλαμβάνουν
οι σοφές γραφειοκρατίες σήμερα εταιρίες
ο πολιτισμός της τάξης το σοφό αποτέλεσμα
η ιδιοκτησία της τάξης το θεμέλιο σοφό
ο άνθρωπος κι η ιδιοκτησία του
άλλο είναι απ τον ανθρώπινο πόνο του
που ναι πάντα γυμνός δίχως δικαίωμα είναι

10662171_10152741654277348_4204683848605012976_o

View original post