agelikifotinou

This WordPress.com site is the cat’s pajamas


Leave a comment

Bruce Levine: Η Χρήση της Ψυχιατρικής Εναντίον των Αντιεξουσιαστών

null

ΚείμενοπουπεριέχεταιστοβιβλίοResisting Illegitimate Authority: A Thinking Person’s Guide to Being an Anti-Authoritarian – Strategies, Tools, and Models (AK Press, 2018) .Ο BruceLevine είναι κλινικός ψυχολόγος, ακτιβιστής, αρθρογράφος και συγγραφέας. Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας

 

«Για τους φύλακες του στάτους κβο, δεν υπάρχει τίποτα αυθεντικά ή ουσιαστικά κακό με την κυρίαρχη τάξη και τους κυρίαρχους θεσμούς της, οι οποίοι αντιμετωπίζονται ως δίκαιοι. Για αυτό οποιοσδήποτε ισχυρίζεται το αντίθετο – ιδιαίτερα κάποιος που διαθέτει σημαντικό κίνητρο ώστε να αναλάβει ριζοσπαστική δράση – πρέπει, εξ ορισμού, να είναι συναισθηματικά ασταθής και ψυχολογικά ανάπηρος. Για το πούμε διαφορετικά, υπάρχουν, μιλώντας γενικά, δυο επιλογές: υπακοή στην θεσμική εξουσία ή ριζοσπαστική άρνηση της. Η πρώτη είναι λογική και ασφαλής επιλογή μόνο αν η δεύτερη είναι τρελή και παράνομη…. Η ριζοσπαστική άρνηση είναι ένδειξη, ακόμη και αποδείξει, μιας σοβαρής διαταραχής της προσωπικότητας»,

GlennGreenwald

Η χρήση ψυχιατρικών διαγνώσεων για την δυσφήμιση, απόρριψη…

View original post 4,046 more words


Leave a comment

Αργύρης Χιόνης, Λέξεις

To Koskino

Artwork: Denise Lash

Λέξεις
Λέξεις τρυπάνια στο μυαλό
Λέξεις ξυράφια στις φλέβες
Λέξεις χαλίκια στα δόντια
Λέξεις δόντια στο σβέρκο
Λέξεις βελόνες στα νύχια
Λέξεις αβγά βραστά στις μασχάλες
Λέξεις κάρβουν’ αναμμένα στις πατούσες
Λέξεις καρφιά στις παλάμες
Λέξεις αγκάθια στο μέτωπο
Λέξεις
Λέξεις έλκη στο στομάχι
Λέξεις θρόμβοι στις αρτηρίες
Λέξεις βηματοδότες στην καρδιά
Λέξεις πίσσα στα πλεμόνια
Λέξεις μικρόβια στο σάλιο
Λέξεις πέτρα στη χολή
Λέξεις αίμα στα ούρα
Λέξεις
Λέξεις ευχές
Λέξεις κατάρες
Λέξεις ξόρκια
Λέξεις
Λέξεις αλεξίλυπα
Λέξεις αλεξίπονα
Λέξεις αλεξίμορα
Λέξεις αλεξίλεξα
Λέξεις
Λέξεις έρρινες του θανάτου
Λέξεις συριστές του Σατανά
Λέξεις υγρές του έρωτα
Λέξεις
Λέξεις έγχορδες
Λέξεις κρουστές
Λέξεις πνευστές
Λέξεις χάλκινες
Λέξεις άηχες των αγγέλων
Λέξεις ανύπαρχτες του Θεού
Λέξεις
Λέξεις της αφής του φίλου
Λέξεις της αιχμής του εχθρού
Λέξεις αγκαλιά
Λέξεις αγχόνη
Λέξεις
Λέξεις μονοσύλλαβες
Λέξεις δισύλλαβες
Λέξεις τρισύλλαβες
Λέξεις πολυσύλλαβες των ανθρώπων
Λέξεις ασσύλαβες του ποιητή

*Από τη συλλογή…

View original post 16 more words


Leave a comment

Γιώτα Ἀναγνώστου: Ἡ ἐφημερίδα δὲν ἀφήνει χνούδι

Πλανόδιον - Ιστορίες Μπονζάι

Γι­ώ­τα Ἀ­να­γνώ­στου

Ἡ ἐ­φη­με­ρί­δα δὲν ἀ­φή­νει χνού­δι

ἀ­φι­ε­ρώ­νε­ται στὴ Μ.Χ. ποὺ τὸ ἐ­νέ­πνευ­σε

Α ΜΠΟΡΟΥΣΕ νὰ εἶ­ναι ἡ κυ­ρί­α Ντά­λο­γου­ε­ϊ, ποὺ δρα­πέ­τευ­σε ἀ­πὸ τὸ βι­βλί­ο τῆς Βιρ­τζί­νια Γοὺλφ καὶ βγῆ­κε γιὰ τὴν κα­θη­με­ρι­νή της τσάρ­κα. Ἡ θη­λυ­κὴ ἐκ­δο­χὴ τοῦ Λε­ο­πόλ­δου Μπλούμ. Συ­νο­πτι­κό­τε­ρη καὶ γο­η­τευ­τι­κό­τε­ρη. Ἀ­πο­λύ­τως ἀ­κα­τάλ­λη­λη γιὰ ὅ­σους μὲ τὰ βι­βλί­α ἐ­πι­θυ­μοῦν νὰ ἀν­τι­κα­τα­στή­σουν τὰ βα­ρά­κια τοῦ γυ­μνα­στη­ρί­ου καὶ γιὰ τοὺς ἄλ­λους ποὺ δὲν θὰ δί­στα­ζαν νὰ ἀ­ρά­ξουν στὴν πα­ρα­λί­α μὲ τὸν «Ὀ­δυσ­σέ­α» στὰ γλι­στε­ρὰ ἀ­πὸ τὸ ἀν­τη­λια­κὸ χέ­ρια καὶ τά­χα δὲν προ­σέ­χουν ὅ­λη τὴν ἐ­κτε­θει­μέ­νη γύ­μνια. Τό­σο ἀ­πορ­ρο­φη­μέ­νοι στὴν ἀ­νά­γνω­ση. Τρύ­πω­σε ἡ Βιρ­τζί­νια στὸν λο­γο­τε­χνι­κὸ κα­νό­να τὸν ἀν­δρο­κρα­τού­με­νο. Εἶ­χε φαί­νε­ται δι­κό της δω­μά­τιο. Ἔ­σκα­σε ὁ ἀ­νυ­πέρ­βλη­τος ὁ Τζό­υς ἀ­π’ τὸ κα­κό του ποὺ δὲν θὰ εἶ­ναι μό­νος νὰ ἀ­πο­λαμ­βά­νει τὶς δάφ­νες τοῦ βι­βλί­ου ποὺ ὅ­λοι ξέ­ρουν καὶ κα­νεὶς δὲν ἄν­τε­ξε νὰ τὸ τε­λει­ώ­σει.

        Αὐ­τὴ δὲν ἦ­ταν ὁ Λε­ο­πόλ­δος Μπλούμ. Θὰ μπο­ροῦ­σε ὡ­στό­σο νὰ εἶ­ναι ἡ…

View original post 395 more words


Leave a comment

Κατάρτια

milenaphotopoetry

Θα δανειστώ,

ως το πρωί αν χρειαστεί,

τα βράγχια της νύχτας.

Βαριές ανάσες θ’ αργοσέρνω,

σε ντόκους πολυσύχναστους,

ως την προβλήτα εκείνη,

που μ’ αλαφρώνει να κρεμνώ,

τα κρίματα,

γυμνά,

πόδια ξυπόλητα.

Να σπάει της ψυχής μου ο υμένας,

ν’ αποστραγγίζει η παρθενιά,

κι ένα κοπάδι κέφαλοι,

περαστικοί,

να μαλαγρώνουν,

γύρω από τ’ άλλοθι.

Κατάρτια,

της μέρας κρίματα,

χρέη μικρά,

πάθη μικρά,

μικροί της αυταπάτης καλικάντζαροι,

τις διασταλμένες απ το σκοτάδι κόρες μου να ξεγελούν,

άδεια απόπλου,

από την μέρα μου να παίρνουν,

στα μύχια Βατερλό μου ,

δεσμούς εξ αίματος ν’ απομυζούν.

Κατάρτια, κρίματα.

Ραβδιά πυρακτωμένα,

σ’έναν στρατό ταγμένα,

για το μεγάλο μάτι του Πολύφημου Ουρανού.

Γονάτισα κι απόψε.

Πού να φορτώσω τον κανόνα,

του 12 των ρολογιών.

Στης μέρας μου τα ορφανά,

στα τεθλασμένα είδωλά τους ,

συσσίτιο μοιράζω,

ενός Λυπάμαι..

ενός Πώς παρασύρθηκα..

Πώς σκίρτησα σε μια δαγκωματιά ελπίδας…

εγώ…

ο πειρατής μονόφθαλμος…

View original post


Leave a comment

Γιώργος Λίλλης, Δημιουργική γραφή

To Koskino

Φωτογραφία Δημήτρη Χαρισιάδη (1956)

Ένα σονέτο γράψτε
για τις άδειες παιδικές χαρές
για τις μασέλες και τις πατερίτσες
για εκείνον που τρώει τα νύχια του
για λεκέδες και ραγισματιές
για τρελάδικα και ανάποδους σταυρούς
για ράμματα στο κεφάλι
και ακρωτηριασμένες κλειτορίδες
για νεκροτομεία και άδεια βλέμματα
για αδέσποτους ανθρώπους
για χωματερές και ορφανοτροφεία
για παχύσαρκα κατοικίδια
και ηλικιωμένους που ψάχνουν στους κάδους
για πληγές που δεν επουλώνονται
για το ροχαλητό και τα φτερνίσματα
για τον χαμηλοτάβανο ουρανό των υπογείων
για τις αφισοκολλημένες αναγγελίες θανάτων
και τις χαραγμένες αγάπες σε παγκάκια
για γεμάτα ψυγεία και ξεχειλισμένες αποχετεύσεις
και για ρούχα που δε θα φορεθούν ξανά
για μυγοσκοτώστρες και περίστροφα
για τα γερασμένα χέρια που χαϊδεύουν ένα μωρό
Ένα σονέτο γράψτε

*Από τη συλλογή “Ο άνθρωπος τανκ”, Εκδόσεις Θράκα, 2017.

View original post


Leave a comment

Αφηγήσεις #22 “Στην μνήμη της μητέρας μου Frida Wenig (Berliner) Μαυράκη 1911 – 1999.”

© copyright Iris Mavraki

Ένα ταξίδι hommage στον τόπο που γεννήθηκε η Frida. Στην Βιέννη, στον δρόμο, στο σπίτι που έζησε με τους γονείς της, τους παππούδες μου τον Hermann και την Paula, την αδελφή της την Frances, τα περισσότερα χρόνια μέχρι το 1938, και το 1940 οι γονείς της. Πάντα ήθελα να πάω, να νοιώσω όλα εκείνα τα συναισθήματα, τις καλές στιγμές που πέρασαν αλλά και τα πέτρινα εκείνα χρόνια, στο τελευταίο για πολλούς κεφάλαιο, στην κορύφωση ενός δράματος που παρόμοιο δεν έχει υπάρξει στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Εφτασα βράδι και με περίμενε ο οδηγός του ταξί με μια ταμπέλα με το όνομα μου και αφού πήρε την βαλίτσα μου προχωρήσαμε προς την έξοδο. Αγέλαστος, ευγενικός και τυπικός, ανέκφραστος, με άφησε στο ξενοδοχείο και αφού αλληλοευχαριστήσαμε ο ένας τον άλλον, έφυγε.

Η διαδρομή μέχρι εκεί, περνούσε μέσα από όλη την βιομηχανική περιοχή της Βιέννης με ατέλειωτα φουγάρα και καπνούς…

View original post 1,060 more words


Leave a comment

Σχόλιο σχετικά με την εκδίωξη γονιών Ρομά μαθητών από την παρέλαση της Θεσσαλονίκης.

Ένα άρθρο που αποκαλύπτει τη ρατσιστική δράση της δημοτικής και αστυνομικής αρχής και παραθέτει το ιστορικό πλαίσιο βάσει του οποίου (πρέπει να) υπαγορεύεται η ζωή των κοινοτήτων Ρομά στην Ευρώπη μετά τον Β΄ΠΠ, δεν θα μπορούσε παρά να πάρει και τα δικά μας εύσημα. Ωστόσο οφείλουμε να καταδείξουμε τον πυρήνα του ρατσισμού: την εθνική ιδεολογία που ιστορικά έχει επιβάλλει στους πληθυσμούς που πληρούν τις προϋποθέσεις, η ελληνική αστική τάξη.

Οι Ρομά αποτελούν εμπόδιο για την πλήρη και ελεύθερη έκφραση της ελληνικής εθνικής συνείδησης γι’ αυτό απομακρύνονται από τον χώρο της παρέλασης.

Η παρέλαση αναπαριστά την προέλαση του ελληνικού στρατού και συμβολίζει όλες τις βίαιες (και ατελείς) προσπάθειες του ελληνικού κράτους για ομογενοποίηση του πληθυσμού του.

Ο Έλληνας φασίστας δεν αντέχει, ιδιαίτερα τη μέρα του “ΟΧΙ”, να συνειδητοποιεί ότι ο “τρίτος ελληνικός πολιτισμός” δεν θα έρθει ποτέ και ξεσπάει στους Ρομά.

View original post